Om 18uur verlaten we de lounge, zodat we nog een overheerlijke Auntie Anne’s cinamon sugar pretzel kunnen nemen. Nou ja, alleen ik dan want voor VJ hoeft dat niet. We lopen verder richting gate E20, waar we plaatsnemen in de buurt. Daar gaan we allebei nog wat lezen totdat we gaan boarden, voor onze vlucht om 19:05.
Maar het duurt op zich best lang, totdat we om 18:30 te horen krijgen dat er technische problemen zijn, zodat we nog niet gaan boarden, en het is onduidelijk hoe lang het nog duurt. We besluiten maar gewoon te blijven zitten. Om 19uur krijgen we een nieuwe melding, het boarden is uitgesteld tot tenminste 20uur …. Balen zeg, dan moeten we maar iets gaan eten.
We besluiten richting de D pier te lopen en de nieuwe KLM lounge eens te gaan bekijken onderweg. Maar ondanks dat we Platinum zijn bij KLM en op een skyteam vlucht zitten, mogen we hier niet naar binnen ! Bij avondvluchten laten ze alleen de KLM passagiers toe. Wij vonden dit echt een hele rare actie, maar goed, verder praten het duidelijk geen zin. Het ziet er prachtig uit, een KLM lounge nieuwe style zeg maar.
We nemen daarnaast wat te eten. VJ een burger, ik een chicken ceasar salad. Valt allebei een beetje tegen, maar we zijn ook wel wat gewend de laatste dagen. De rekening valt in ieder geval wel mee ten opzichte van onze andere eet-sessies de afgelopen dagen. Daarna gaan we weer terug naar de gate en vinden weer een plaatsje. Om 20uur krijgen we de melding dat ze nog steeds met het technisch probleem bezig zijn en dat het nog minimaal een uur gaat duren …..
Dat is flink balen dus, maar goed, je kan er verder weinig aan veranderen, dus we zetten de laptop maar eens aan en lezen verder nog wat. Inmiddels blijkt dat je op vertoon van je boardingpass wat maaltijdbonnen kan krijgen. Daar blijkt ook nog een 10% kortingsbon op te zitten voor een komende vlucht. Dat is in ieder geval netjes. VJ besluit om met de bonnen op jacht te gaan om wat snacks te scoren, want eten hadden we natuurlijk al gedaan. Terwijl hij op pad is, wordt ineens om 20:45 het boarden begonnen.
Eerst business class, daarna de Elite members. Maar VJ is in geen velden of wegen te bekennen. Ik bel hem maar even; hij is aan het eind van de gate en heeft veel moeite om zijn bonnen te besteden. Maar hij komt deze kant op. Het boarden gaat gewoon door, en ik wil eigenlijk wel instappen, dan weet ik zeker dat ik mijn handbagage kwijt kan. Uiteindelijk komt VJ op zijn gemakje aangelopen en gaan we gelijk boarden.
Om 21:15 zitten wij aan boord, maar om 21:30 komen nog wat verlate passagiers (ongelooflijk ….), waarna de deur gesloten kan worden en we op pad gaan voor een lange rit naar d startbaan (en een wachtrij voor ons). Dat betekent dat we pas om 22:00 de lucht in gaan, 3 uur later dan gepland …. Hij verwacht wel een uur in te halen, dat zou betekenen rond 13:30 landen op Schiphol.
VJ gaat al snel liggen slapen, ik neem een slaappil en probeer ook gelijk te gaan slapen. En dat lukt bij beide vrij goed (ik heb ongeveer 6 (!) uur geslapen). We hebben best wat beenruimte hier, dus dat helpt zeker. We worden beide uiteindelijk rond 11:45 wakker, dat is toch bijna 6uur geslapen. Absoluut niet slecht dus. We krijgen al snel een ranzig ontbijtje, wat we vriendelijk onaangeraakt weer teruggeven. En om 12:30 wordt de landing ingezet en zijn we er gelukkig bijna. Verwachte aankomsttijd is inmiddels 13uur, dus ook onderweg toch nog een extra half uurtje ingehaald.
We landen keurig om 13:10 en om 13:15 staan we aan de gate. We zijn supersnel door de douane en de koffers komen bijna als eerste van de band af. Dus dat gelukkig vrij soepel. Er staat gelukkig niemand bij de controle, dus we lopen zo naar buiten. En echt buiten is het KOUD zeg, dat wordt weer even wennen …. We stappen snel een taxi in en om 14:00 zijn we bij VJ thuis. We laden spullen uit die van hem zijn, ik pak mijn smoking en pak van vorige week weer in en stap in de auto op weg naar huis. Om 14:15 weg van Amsterdam naar Rotterdam zou normaal net voor de files moeten zijn, maar helaas …. Om 15:50 ben ik thuis ! Een heerlijk weekend gehad, goed genoten met mijn broer(tje) !
dinsdag 16 december 2008
maandag 15 december 2008
Downtown Houston
Vanmorgen om 5uur zijn we beide wakker geworden, weer allebei prima geslapen. We doen rustig aan, zitten nog wat achter de email (het is weer maandag, dus emails stromen bij allebei weer binnen). VJ probeert zijn koffer in te pakken, wat tot problemen leidt vanwege zijn aankopen en de pakketjes die Leonie had laten bezorgen. Ik denk dat ik wat kofferruimte beschikbaar zal moeten stellen …..
Om 7uur gaan we ontbijten en dat smaakt weer prima. Vervolgens lopen we rustig richting de Jamba Juice voor een laatste vitamine shot. Gisterenmiddag bestelde VJ een kleine (voor mij) en medium voor zichzelf. Waarop hij dus twee kleine kreeg (dat stond uiteindelijk ook op de bon, dus hij liet het maar zo). Vanmorgen bestelden we allebei een medium, met precies dezelfde ingrediënten. Dit gingen ze alleen in twee etappes klaarmaken. Dat is op zich al niet heel efficiënt natuurlijk, maar vooruit. Daarna gaan ze dus met die van mij aan de slag, tenminste dat dachten we, maar uiteindelijk gooit ze het in een large beker. Dat zal dus wel niet voor ons zijn, maar wel dus ! We lachen er maar om. Sterker nog, ze heeft nog over en die gooit ze nog in een kleine beker en die krijgen we ook mee. Nou ja, prima, want het smaakt weer erg goed.
Om 8:15 zijn we weer in het hotel, waar we nog even met de conciërge overleggen over het parkeren in Downtown en wat we nog kunnen doen. Daarna nog even de boardingspassen laten printen en om 8:30 zijn we weer op de kamer. We werken weer wat email weg en pakken daarna onze laatste spullen in. Om 9:30 laten we onze koffers ophalen en gaan we zelf de auto halen.
We checken uit en blijkt dat we gratis mochten internetten, ondanks dat we steeds moesten betalen, omdat we op de executive floor zaten. Dat is ook nog eens mooi meegenomen. We rijden naar Downtown en zijn hier binnen een half uurtje. We hadden besloten om bij het restaurant te parkeren, zodat we daarna gelijk door konden rijden. Volgens de conciërge was alles daarvandaan prima te lopen.
Het restaurant blijkt om de hoek van Minute Maid Park te zitten, het stadion van de Houston Astro’s (baseball). Het barst er dus van de parkeerplekken in de omgeving. We parkeren achter het restaurant en blijken op een aparte manier te moeten betalen. We staan op plek op 10 en komen bij een groot bord uit. Hier staat dat we $ 3 moeten betalen voor de hele dag. Dit moeten we doen door $ 1 biljetten klein te vouwen (er staat precies hoe), in de gleuf te stoppen en met een speciaal apparaatje het geld de gleuf in te duwen ! Lijkt wel vooroorlogs, maar het werkt prima ;-) !
Het grappige is, dat je ook langs de straat kan parkeren, en hier zijn de meest nieuwe electronische, op zonne-energie werkende, parkeerapparaten geplaatst. Overigens kost het langs de straat $ 1 per uur, met een maximum van $ 6 per dag. Is wel wat anders dan Rotterdam of Amsterdam ;-) ! We lopen even naar het restaurant, om te kijken of we kunnen reserveren, maar alles is nog dicht.
We besluiten richting het Chase Building te lopen, om te kijken of we daar boven kunnen kijken naar het uitzicht. Het ziet er alleen wel erg mistig uit, dus de vraag is wat we kunnen zien. En als we de auto uit stappen, voelen we ook ineens dat het ERG koud is. Volgens de temperatuur is het ongeveer 12 graden, dat is wel een stuk minder dan de afgelopen dagen. Dus mijn dunne jasje helpt niet veel hier ….
Het is ongeveer een kwartiertje lopen, en onderweg zien we echt niemand. Het is absoluut wat anders dan een New York of Chicago, waar het eigenlijk altijd wel druk is. Afwisselend zien we wat oude gebouwen, die opgeknapt zijn, en wat nieuwere gebouwen. Wat dat betreft wel weer vergelijkbaar met een New York. Alleen het doet veel rustiger en kleiner aan.
Om 10:30 lopen we het Chase gebouw binnen. We vragen of we naar het uitzichtpunt kunnen, en dat is geen probleem. We kunnen gewoon met de lift naar boven, verder niets van een controle of betalen. Omdat ik echt even iets moet eten, vraag ik naar een Starbucks. Die zit beneden in het gebouw en dat doen we dus eerst. Ook nemen we allebei een overheerlijke warme chocomel, want we hebben het goed koud. Gelukkig is het hier binnen wel warm. We zien ook dat we hier beneden in het tunnelsysteem terecht zijn gekomen.
Maar we besluiten eerst naar boven te gaan. De lift brengt je direct naar de 60e verdieping, maar als de deuren opengaan, moeten we hard lachen. We zien echt niets, alleen maar wolken. Er staan een paar borden, waarmee je de gebouwen om je heen kunt identificeren, als je ze tenminste echt zou zien dan ;-) !
VJ bedenkt zich ook ineens dat hij dacht op de deur van het restaurant gezien te hebben dat er alleen lunch op vrijdag geserveerd wordt. Ik besluit maar even te bellen, en inderdaad zijn ze gewoon gesloten vandaag met lunch …. Dat is balen, want het zag er goed uit. We zoeken even op internet naar andere goede steakhouses, maar er zijn er veel gesloten voor de lunch. We eindigen uiteindelijk bij het Strip House, een restaurant wat in New York ook een goede score heeft. Hier heeft het 24 punten volgens Zagat, zeker niet slecht dus. Hier reserveren we dan voor 14uur vanmiddag.
Vervolgens gaan we het tunnelsysteem in. En dat is echt een hele mooie vinding. Bijna alle belangrijke gebouwen hier in Downtown zijn met elkaar verbonden met dit systeem. Het is net of je door de metro-gangen van New York loopt. Overal zitten winkeltjes en (met name) restaurantjes. Hier is het ook een drukste van jewelste; met de kou ‘boven de grond’ besluiten veel mensen gebruik te maken van de tunnels. Het is ook inmiddels 11:30 en je ziet de restaurantjes steeds voller stromen.
Wij besluiten via de tunnel naar City Hall te lopen, waar ook het Houston Visitor Center is. Onderweg, als we in de buurt komen, zien we een groot plakkaat van de City of Houston. Hier laten we iemand nog even een foto maken en lopen daarna verder.
Via de tunnel lopen we City Hall in, maar komen gelijk uit bij een bewaker die ons vreemd aankijkt. Wij weten het ook niet, maar vragen of we hier nog wat kunnen bezichtigen. Nee, hier is niets volgens haar. Vreemd, wat nu te doen ? Kunnen we dan gewoon naar buiten of zo. En ja hoor, er zit ergens een verborgen deurtje, waar we in een klein steegje uitkomen en via een kleine trap buiten op de stoep terecht komen. Apart.
In City Hall zit dus het Visitor Center, maar we moeten door de reguliere ingang naar binnen. Hier worden we gelijk aangeklampt door een oud vrouwtje, dat we echt even een film over Houston moeten zien, duurt maar 10 minuten … OK, doen we wel even. Nou ja, het filmpje stelt niet veel voor en we zitten ook samen met een familie. Veel meer toeristen zie je hier volgens mij niet …. We lopen even het winkeltje rond en gaan daarna weer naar buiten, waar we een foto maken van de grote kerstboom op het plein voor City Hall.
Het is inmiddels bijna 12uur en we zien in de verte het oude Enron gebouw. Hier heb ik veel herinneringen aan, want Enron heeft weer de ondergang van Arthur Andersen ingeluid …. Het Enron gebouw is prachtig, maar blijkt inmiddels door Chevron overgenomen te zijn. We lopen het gebouw in, maar veel kan je er binnen ook niet. We steken de weg over en kunnen in dat gebouw weer het tunnelsysteem in. We besluiten op ons gemak richting het restaurant te gaan lopen, via het tunnelsysteem.
Dat is weer een flinke wandeling, en onderweg komen we de Macy’s tegen. Hier lopen we nog even binnen, maar het is een vrij kleine Macy’s, dus vrij snel zijn we hier weer klaar. Daarna ‘dalen we weer af’ het tunnelsysteem in en lopen verder richting het restaurant. Het restaurant blijkt in een soort kleine mall te liggen. We lopen ook hier nog wat rond, maar het valt een beetje tegen. Het is inmiddels 13:30, dus we besluiten maar te gaan lunchen.
Als we het restaurant binnenlopen, lijkt het ERG rustig. Sterker nog, er is maar 1 tafel bezet ! Het restaurant is ingericht als een stripclub (al ben ik daar natuurlijk nog nooit geweest), alles in het rood, met allerlei foto’s van strippende vrouwen uit de vroege jaren. Een hele aparte indeling dus. En na 15 minuten verlaten de andere gasten ook het restaurant en zitten we hier de rest van de lunch helemaal alleen ;-) !
We bestellen allebei een New York Strip en ook deze smaakte supergoed, net niet zoals de restaurants van gister en eergister, maar absoluut verschrikkelijk lekker ! We nemen ook nog een toetje, een superlekkere crème brulee ! Om 14:45 rekenen we af en dalen weer het tunnelsysteem in. We lopen nog 1 keer naar het Chase Building, want de lucht lijkt wat opgeklaard te zijn.
We nemen de lift weer naar boven, en inderdaad is het uitzicht nu een stuk beter. Niet helemaal geweldig, maar absoluut nog even de moeite waard. We maken nog wat foto’s en om 15uur lopen we weer terug naar onze auto.
Om 15:20 gaan we weer op weg en rijden de rijksweg op. Ik zie dat er een carpool laan is, dus besluit die te nemen. Helaas is dat een vrij aparte hier; deze volgt een compleet eigen weg en biedt heeeeeel weinig mogelijkheden om eraf te gaan. Op een gegeven moment zouden we de afslag naar het vliegveld moeten nemen, maar kan je afslaan naar een soort parkeerplaats. Dat betekent dat we daarna een heel stuk binnendoor moeten, maar goed, weer wat geleerd.
Uiteindelijk gaat het verder prima en rond 15:45 leveren we de auto in bij Alamo. Dat kost letterlijk 1 minuut, dus op weg naar de bus en om 16:00 staan we op het vliegveld. We checken in, geven de koffers af (VJ hoefde ondanks 5kg teveel gelukkig niet bij te betalen) en gaan door de controle. Ik had blijkbaar nog een blikje cola in mijn tas, VJ nog een flesje water … Haha ! Ik moet altijd zo lachen om mensen die dag vergeten, nu zelf erin getrapt.
Maar verder zonder problemen komen we in de terminal, waar we dus precies 3uur voor de vlucht zijn. Ruim op tijd dus en we besluiten dan maar de lounge in te gaan. Daar zitten we allebei wat online, ik werk de weblog bij en om 19:10 gaan we als het goed is de lucht in.
Om 7uur gaan we ontbijten en dat smaakt weer prima. Vervolgens lopen we rustig richting de Jamba Juice voor een laatste vitamine shot. Gisterenmiddag bestelde VJ een kleine (voor mij) en medium voor zichzelf. Waarop hij dus twee kleine kreeg (dat stond uiteindelijk ook op de bon, dus hij liet het maar zo). Vanmorgen bestelden we allebei een medium, met precies dezelfde ingrediënten. Dit gingen ze alleen in twee etappes klaarmaken. Dat is op zich al niet heel efficiënt natuurlijk, maar vooruit. Daarna gaan ze dus met die van mij aan de slag, tenminste dat dachten we, maar uiteindelijk gooit ze het in een large beker. Dat zal dus wel niet voor ons zijn, maar wel dus ! We lachen er maar om. Sterker nog, ze heeft nog over en die gooit ze nog in een kleine beker en die krijgen we ook mee. Nou ja, prima, want het smaakt weer erg goed.
Om 8:15 zijn we weer in het hotel, waar we nog even met de conciërge overleggen over het parkeren in Downtown en wat we nog kunnen doen. Daarna nog even de boardingspassen laten printen en om 8:30 zijn we weer op de kamer. We werken weer wat email weg en pakken daarna onze laatste spullen in. Om 9:30 laten we onze koffers ophalen en gaan we zelf de auto halen.
We checken uit en blijkt dat we gratis mochten internetten, ondanks dat we steeds moesten betalen, omdat we op de executive floor zaten. Dat is ook nog eens mooi meegenomen. We rijden naar Downtown en zijn hier binnen een half uurtje. We hadden besloten om bij het restaurant te parkeren, zodat we daarna gelijk door konden rijden. Volgens de conciërge was alles daarvandaan prima te lopen.
Het restaurant blijkt om de hoek van Minute Maid Park te zitten, het stadion van de Houston Astro’s (baseball). Het barst er dus van de parkeerplekken in de omgeving. We parkeren achter het restaurant en blijken op een aparte manier te moeten betalen. We staan op plek op 10 en komen bij een groot bord uit. Hier staat dat we $ 3 moeten betalen voor de hele dag. Dit moeten we doen door $ 1 biljetten klein te vouwen (er staat precies hoe), in de gleuf te stoppen en met een speciaal apparaatje het geld de gleuf in te duwen ! Lijkt wel vooroorlogs, maar het werkt prima ;-) !
Het grappige is, dat je ook langs de straat kan parkeren, en hier zijn de meest nieuwe electronische, op zonne-energie werkende, parkeerapparaten geplaatst. Overigens kost het langs de straat $ 1 per uur, met een maximum van $ 6 per dag. Is wel wat anders dan Rotterdam of Amsterdam ;-) ! We lopen even naar het restaurant, om te kijken of we kunnen reserveren, maar alles is nog dicht.
We besluiten richting het Chase Building te lopen, om te kijken of we daar boven kunnen kijken naar het uitzicht. Het ziet er alleen wel erg mistig uit, dus de vraag is wat we kunnen zien. En als we de auto uit stappen, voelen we ook ineens dat het ERG koud is. Volgens de temperatuur is het ongeveer 12 graden, dat is wel een stuk minder dan de afgelopen dagen. Dus mijn dunne jasje helpt niet veel hier ….
Het is ongeveer een kwartiertje lopen, en onderweg zien we echt niemand. Het is absoluut wat anders dan een New York of Chicago, waar het eigenlijk altijd wel druk is. Afwisselend zien we wat oude gebouwen, die opgeknapt zijn, en wat nieuwere gebouwen. Wat dat betreft wel weer vergelijkbaar met een New York. Alleen het doet veel rustiger en kleiner aan.
Om 10:30 lopen we het Chase gebouw binnen. We vragen of we naar het uitzichtpunt kunnen, en dat is geen probleem. We kunnen gewoon met de lift naar boven, verder niets van een controle of betalen. Omdat ik echt even iets moet eten, vraag ik naar een Starbucks. Die zit beneden in het gebouw en dat doen we dus eerst. Ook nemen we allebei een overheerlijke warme chocomel, want we hebben het goed koud. Gelukkig is het hier binnen wel warm. We zien ook dat we hier beneden in het tunnelsysteem terecht zijn gekomen.
Maar we besluiten eerst naar boven te gaan. De lift brengt je direct naar de 60e verdieping, maar als de deuren opengaan, moeten we hard lachen. We zien echt niets, alleen maar wolken. Er staan een paar borden, waarmee je de gebouwen om je heen kunt identificeren, als je ze tenminste echt zou zien dan ;-) !
VJ bedenkt zich ook ineens dat hij dacht op de deur van het restaurant gezien te hebben dat er alleen lunch op vrijdag geserveerd wordt. Ik besluit maar even te bellen, en inderdaad zijn ze gewoon gesloten vandaag met lunch …. Dat is balen, want het zag er goed uit. We zoeken even op internet naar andere goede steakhouses, maar er zijn er veel gesloten voor de lunch. We eindigen uiteindelijk bij het Strip House, een restaurant wat in New York ook een goede score heeft. Hier heeft het 24 punten volgens Zagat, zeker niet slecht dus. Hier reserveren we dan voor 14uur vanmiddag.
Vervolgens gaan we het tunnelsysteem in. En dat is echt een hele mooie vinding. Bijna alle belangrijke gebouwen hier in Downtown zijn met elkaar verbonden met dit systeem. Het is net of je door de metro-gangen van New York loopt. Overal zitten winkeltjes en (met name) restaurantjes. Hier is het ook een drukste van jewelste; met de kou ‘boven de grond’ besluiten veel mensen gebruik te maken van de tunnels. Het is ook inmiddels 11:30 en je ziet de restaurantjes steeds voller stromen.
Wij besluiten via de tunnel naar City Hall te lopen, waar ook het Houston Visitor Center is. Onderweg, als we in de buurt komen, zien we een groot plakkaat van de City of Houston. Hier laten we iemand nog even een foto maken en lopen daarna verder.
Via de tunnel lopen we City Hall in, maar komen gelijk uit bij een bewaker die ons vreemd aankijkt. Wij weten het ook niet, maar vragen of we hier nog wat kunnen bezichtigen. Nee, hier is niets volgens haar. Vreemd, wat nu te doen ? Kunnen we dan gewoon naar buiten of zo. En ja hoor, er zit ergens een verborgen deurtje, waar we in een klein steegje uitkomen en via een kleine trap buiten op de stoep terecht komen. Apart.
In City Hall zit dus het Visitor Center, maar we moeten door de reguliere ingang naar binnen. Hier worden we gelijk aangeklampt door een oud vrouwtje, dat we echt even een film over Houston moeten zien, duurt maar 10 minuten … OK, doen we wel even. Nou ja, het filmpje stelt niet veel voor en we zitten ook samen met een familie. Veel meer toeristen zie je hier volgens mij niet …. We lopen even het winkeltje rond en gaan daarna weer naar buiten, waar we een foto maken van de grote kerstboom op het plein voor City Hall.
Het is inmiddels bijna 12uur en we zien in de verte het oude Enron gebouw. Hier heb ik veel herinneringen aan, want Enron heeft weer de ondergang van Arthur Andersen ingeluid …. Het Enron gebouw is prachtig, maar blijkt inmiddels door Chevron overgenomen te zijn. We lopen het gebouw in, maar veel kan je er binnen ook niet. We steken de weg over en kunnen in dat gebouw weer het tunnelsysteem in. We besluiten op ons gemak richting het restaurant te gaan lopen, via het tunnelsysteem.
Dat is weer een flinke wandeling, en onderweg komen we de Macy’s tegen. Hier lopen we nog even binnen, maar het is een vrij kleine Macy’s, dus vrij snel zijn we hier weer klaar. Daarna ‘dalen we weer af’ het tunnelsysteem in en lopen verder richting het restaurant. Het restaurant blijkt in een soort kleine mall te liggen. We lopen ook hier nog wat rond, maar het valt een beetje tegen. Het is inmiddels 13:30, dus we besluiten maar te gaan lunchen.
Als we het restaurant binnenlopen, lijkt het ERG rustig. Sterker nog, er is maar 1 tafel bezet ! Het restaurant is ingericht als een stripclub (al ben ik daar natuurlijk nog nooit geweest), alles in het rood, met allerlei foto’s van strippende vrouwen uit de vroege jaren. Een hele aparte indeling dus. En na 15 minuten verlaten de andere gasten ook het restaurant en zitten we hier de rest van de lunch helemaal alleen ;-) !
We bestellen allebei een New York Strip en ook deze smaakte supergoed, net niet zoals de restaurants van gister en eergister, maar absoluut verschrikkelijk lekker ! We nemen ook nog een toetje, een superlekkere crème brulee ! Om 14:45 rekenen we af en dalen weer het tunnelsysteem in. We lopen nog 1 keer naar het Chase Building, want de lucht lijkt wat opgeklaard te zijn.
We nemen de lift weer naar boven, en inderdaad is het uitzicht nu een stuk beter. Niet helemaal geweldig, maar absoluut nog even de moeite waard. We maken nog wat foto’s en om 15uur lopen we weer terug naar onze auto.
Om 15:20 gaan we weer op weg en rijden de rijksweg op. Ik zie dat er een carpool laan is, dus besluit die te nemen. Helaas is dat een vrij aparte hier; deze volgt een compleet eigen weg en biedt heeeeeel weinig mogelijkheden om eraf te gaan. Op een gegeven moment zouden we de afslag naar het vliegveld moeten nemen, maar kan je afslaan naar een soort parkeerplaats. Dat betekent dat we daarna een heel stuk binnendoor moeten, maar goed, weer wat geleerd.
Uiteindelijk gaat het verder prima en rond 15:45 leveren we de auto in bij Alamo. Dat kost letterlijk 1 minuut, dus op weg naar de bus en om 16:00 staan we op het vliegveld. We checken in, geven de koffers af (VJ hoefde ondanks 5kg teveel gelukkig niet bij te betalen) en gaan door de controle. Ik had blijkbaar nog een blikje cola in mijn tas, VJ nog een flesje water … Haha ! Ik moet altijd zo lachen om mensen die dag vergeten, nu zelf erin getrapt.
Maar verder zonder problemen komen we in de terminal, waar we dus precies 3uur voor de vlucht zijn. Ruim op tijd dus en we besluiten dan maar de lounge in te gaan. Daar zitten we allebei wat online, ik werk de weblog bij en om 19:10 gaan we als het goed is de lucht in.
zondag 14 december 2008
Outlets en shoppen
Weer helemaal bij, wel weer een flinke lap tekst ;-) !
-----------------
Vannacht weer prima geslapen. Om 5uur ben ik toch echt wakker en duik lekker achter de laptop om de weblog weer online te zetten. Om 6uur wordt VJ pas wakker. We besluiten om het gratis ontbijt maar eens uit te proberen en om 6:45 zitten we aan het prima ontbijt. Uiteraard zijn we de enige, op deze vroege zondagmorgen, maar wij voelen ons prima !
Als we door de gang terug naar onze kamer lopen, zien we bij een aantal buren de rekeningen onder de deur liggen. Beetje raar, maar ik kon dus gewoon zien wat ze betaald hadden voor de kamers, allemaal rond de $ 220 ;-) ! En wij dus $ 60 ! We pakken wat spulletjes bij elkaar en om 7:30 lopen we het hotel weer uit. Het is heerlijk rustig onderweg en we nemen bij de Jamba Juice allebei een beker verse sap.
Daarna lopen we door, langs de Galleria Mall, naar het hoogste en nieuwste (glimmende) gebouw uit de omgeving, waar Citigroup zit. Hierachter is een parkje gemaakt met een groot kunstwerk. Het heet Water Wall en er stroomt continu water van bovenaf naar beneden. Alleen …. Wij konden het al niet ontdekken, maar er stroomde helemaal geen water, hij stond droog. Zouden we te vroeg zijn, om 7:45 ? Of kredietcrisis ;-) ! We maken dan maar wat foto’s en lopen weer terug naar het hotel.
Onderweg is het natuurlijk nog steeds superrustig, er loopt hier echt niemand over straat; al zal dat net zo goed aan het tijdstip kunnen liggen natuurlijk. Op onze kamer halen we de auto-sleutels en daarna gaan we weer op pad. Omdat VJ de map van de omgeving en de bonnen van de outlet vergeten is, rijd ik de auto vast voor het hotel, terwijl hij terugloopt.
Als ik de parkeergarage weer uitrijd, doet de portier de boom omhoog. Terwijl ik doorrijd, komt de boom ineens weer naar beneden, op het dak van de auto en daarna op het schuine deel van de achterklep. Het maakt een verschrikkelijke herrie … Ik kijk even goed, maar er is gelukkig niets van schade te zien. Ik rijd dan maar verder en pik VJ op, die al snel erna naar buiten komt.
Omdat we nog tijd genoeg over hebben, besluiten we eerst door de luxe villawijk River Oaks te rijden, daarna door Memorial Park en dan naar de Premium Outlets. River Oaks ligt letterlijk aan de andere kant van de rijksweg, dus superdichtbij. We rijden kriskras door de wijk heen en het is inderdaad indrukwekkend. Prachtige grote huizen en we zien ook hoe alles ook al in kerstsfeer is. Hier moeten we eigenlijk vanavond ook nog een keer langs. We eindigen bij een kerk in de wijk, en de auto’s die hier geparkeerd staan, niet normaal. Bentley’s, Porsches, supergrote SUV’s ….
We zien zelfs een groot huis waar een ‘professional decorater’ bezig is om de hele tuin te versieren met lichtjes, rendieren en dergelijke. Verder is de omgeving ook prachtig, je bedenkt echt niet dat je hier in een wereldstad als Houston bent. VJ en ik vinden het echt geweldig om hier lekker rond te rijden en weg te dromen. Wie weet, ooit ….
We rijden verder door naar Memorial Park. VJ let op de kaart maar …. We zijn de afslag al VER voorbij als we erachter komen dat er iets niet klopt. En ook rijden we ineens in een stuk mindere buurt; tenminste zo ziet het eruit. Omdat we op een 1-richting verkeer weg rijden, moeten we op een andere manier terug, maar deze keer let VJ goed op en rijden we Memorial Park binnen.
Memorial Park bestaat uit verschillende sportvelden, een golfbaan en veel wegen er midden doorheen. Langs de wegen zie je overal mensen hardlopen, wandelen met de hond, etc. Het is zelfs best druk. Ik had verwacht dat het zoiets als Central Park zou zijn, maar het heeft een heel andere (mindere) sfeer. We rijden een rondje door het park en gaan dan weer terug richting het hotel.
We rijden weer terug via de wijk River Oaks en nemen nu andere straten en weer vinden we het meer dan indrukwekkend. Het zonnetje komt ook prachtig door en dat maakt het alleen maar mooier en gezelliger.
Het is inmiddels net iets over 9:30 en we gaan op weg naar de Premium Outlets die om 10uur opengaan. Ik rijd en heb in mijn hoofd dat we rijksweg 45 moeten nemen, maar VJ heeft net op tijd door dat er iets niet goed gaat. Ik schiet op de rijksweg van helemaal links snel naar de afslag en kan daardoor nog net snel keren en de juiste weg nemen. Dat heeft ons 10 minuten gekost, maar het had een stuk erger kunnen zijn. Daarna zitten we snel op de goede weg en om 10:10 zijn we bij de outlets.
We lopen richting de Tommy winkel, maar ik voel me ineens niet lekker en zit te laag. Terwijl VJ de Tommy winkel ingaat, loop ik naar Auntie Anne’s voor een heerlijke cinamon sugur pretzel. Ik loop daarna terug naar de Tommy en vind twee mooie shirts voor de mannen. Ik kan VJ niet vinden, dus loop weer naar buiten. Ik bel hem en hij bleek in de paskamer te zijn ;-) !
We rekenen af en met een volle tas lopen we naar buiten; VJ heeft de Amerikaanse economie weer goed gedaan. We lopen nog naar Coach, waar het een drukte van jewelste is. En de tas die ik voor Yvonne op het oog had, was eergisteren nog 50% afgeprijsd, maar vandaag 30% ! Raar, maar toch echt waar. En ik twijfel toch erg, dus ze moet er toch maar echt zelf bij zijn. Ik loop nog bij Calvin Klein naar binnen, maar ook hier slaag ik niet. We lopen dus terug naar de auto en om 11:15 zijn we weer op weg.
We gaan op weg naar de Katy Mills Mall, omdat daar een Ralph Lauren outlet zit; VJ wil daar nog graag even naartoe. Volgens de routeplanner moeten we ergens over een tolweg, maar VJ ziet weer kans om een andere weg te vinden die ook nog eens sneller lijkt. En het blijkt ook nog eens een leuke weg te zijn om te rijden; er wordt veel nieuw gebouwd en we zien veel grote gated communities (net als in Orlando) met verschrikkelijk mooie en grote nieuwe huizen.
Onderweg wordt het ook nog eens tijd om te tanken, want hij begint aardig leeg te raken. We stoppen bij de eerste tank en die blijkt erg goedkoop te zijn, $ 1.39 per gallon. Over het algemeen kost het hier zo’n $ 1.59. En een paar maanden terug in Florida was het rond de $ 3.50 per gallon. De olieprijs heeft hier echt een bijna 1-op-1 reactie op de benzine-prijzen. We besluiten voor $ 10 in de auto te gooien. Waarop ik weer opmerk dat we daardoor eigenlijk geen profijt hebben van de lagere prijs hier, want dat hadden we voor $ 1.59 per gallon waarschijnlijk ook gedaan ;-) ! We lachen er om, en VJ merkt op dat we hierdoor wellicht wel wat relaxter rondrijden omdat we wat meer benzine hebben ! Haha !
Aangezien het inmiddels al 11:45 is, en we ineens een Subway onderweg zien, besluiten we om daar even een broodje te nemen. We hebben natuurlijk vroeg ontbeten, dus we hebben best trek. Ik neem een overheerlijke chicken teriyaki, VJ gaat voor een simpele ham/cheese. Rond 12uur gaan we weer op weg en rond 12:15 zijn we bij de outlet.
De mall is vrij oud, maar best groot. Aangezien we niet per se de hele mall rond willen lopen, besluiten we gericht naar de Ralph Lauren te gaan, waar ook nog eens de Tommy schuin tegenover zit. We verbazen ons wel weer over de extreme drukte hier en de rijen bij de kassa’s. Ik heb het al eerder gezegd, maar de economie lijkt hier volop te draaien. Volgens ons geven die Amerikanen gewoon nog steeds maximaal uit, al is misschien het maximum wat lager gesteld …. In ieder geval spekken wij de economie ook nog even bij de Ralph, met name VJ. Hoe die dadelijk alles in die kleine koffer moet krijgen ….
We lopen op ons gemak weer terug naar de auto en rond 14:30 zijn we weer terug in het hotel. We checken nog even wat email en besluiten om even richting het zwembad en de jacuzzi te gaan. Daar zitten we van ongeveer 15uur tot 15:45. De jacuzzi is heet en het weer is op zich prima, heel de dag al. Het zal een graadje of 24 zijn. Rond 16uur zijn we weer op de kamer, kleden ons aan en gaan weer op pad.
De conciërge had vanmorgen gezegd dat de Water Wall niet zou werken ivm de aankomende winter en schoonmaak werkzaamheden. Totdat VJ ineens net uit het raam staat te kijken en gewoon het water ziet stromen ! Dus we besluiten om daar toch nog even te gaan kijken. We nemen de auto en parkeren bij de Jamba Juice. Van daaruit kunnen we naar de Water Wall lopen, maar ook de Mall in en vervolgens weer op weg gaan naar het restaurant.
Het is ook hier weer ongelooflijk druk. VJ stapt bij de Jamba Juice uit en gaat wat bestellen, terwijl ik wat rondjes rijd om een plekje te vinden. Dat duurt een tijd, maar uiteindelijk toch een mooi plekje. Bij VJ was het ook druk, dus hij komt toevallig net naar buiten als ik geparkeerd heb. De verse sap smaakt weer prima en we lopen in het zonnetje naar de Water Wall. Onderweg zie ik VJ de laatste slokken nemen, maar ook veel langs de beker op zijn broek en shirt morsen ! Haha !! Net alles nieuw en gelijk aan !
En we zijn blij nog even geweest te zijn. Echt een prachtig gevaarte, zeker met al dat water aan twee kanten van het kunstwerk. We maken wat foto’s aan voor- en achterkant en ik probeer zelfs even wat te filmen.
Vervolgens lopen we weer terug richting de Mall. VJ is al dagen op zoek naar een aankoop voor Leonie, maar dat is nog niet gelukt. Ook in de winkels hier hebben ze het helaas niet. We gaan daarna naar de Macy’s waar ik nog een nieuw pak wil kopen. Afgeprijsd van $ 550 naar $ 220, dat is nog eens te doen. En als ik dan mijn 10% international kortingspasje laat zien, zegt de verkoper dat hij iets beters heeft. Hij trekt een kaartje uit zijn zak en geeft nog eens 20% extra korting ?! Prima, maar echt goed voor de economie zijn dit soort werknemers niet !
Het is inmiddels 17:30 en we besluiten naar het restaurant te gaan waar we onze reservering hebben, Pappas Bros. Dit restaurant heeft net als Del Frisco’s een score van 27 bij Zagat, wat extreem hoog is (even hoog als Peter Luger in New York); de verwachtingen zijn dus hooggespannen. Het is een keten van verschillende restaurants; ze hebben ook Pappas BBQ, Pappas Burgers, etc. Maar dit is een restaurant in de stijl van Sparks; echt een Italiaans steakhouse.
Als we aan komen rijden, zien we de valet parking staan. Maar ja, letterlijk 20 meter verder zijn de parkeerplaatsen; dat blijft toch bijzonder hier. We parkeren gewoon zelf, al gun ik het die valet jongens ook wel. Om 17:45 stappen we binnen, ondanks dat we om 18:30 een reservering hebben. Uiteraard geen probleem, en binnen is het ook best wel druk. Normaal schijnen ze op zondag dicht te zijn, behalve deze zondag en volgende week, ivm de feestdagen.
Het verse brood hier is ook weer erg lekker. Altijd een probleem, want dan ben je geneigd daar veel van te eten, waardoor je weer vol zit voor het gewone eten. We houden ons dus in. We bestellen deze keer allebei een voorgerecht; ik de specialiteit (3 soorten zalm) en VJ de beef carpaccio. Allebei heel erg goed.
Als hoofdgerecht hebben we allebei weer voor de Porterhouse gekozen; hier zijn ze in tegenstelling tot gisteren bij Del Frisco’s, 26oz ! Ik neem er nog een heerlijke Merlot wijn bij. De Porterhouses zijn gigantisch groot en ze smaken erg goed. Daarnaast hadden we nog patat besteld, wat mega grote stukken waren. Natuurlijk zaten we hierna weer compleet vol, maar wat was het weer goed.
En als we een vergelijking maken met gisteren, vonden we beide het prime steak gedeelte van de Porterhouse gisteren beter, maar hier het filet mignon gedeelte net iets lekkerder. Maar beide echt TOP wat ons betreft. Het toetje sloegen we ook hier weer over.
Om 19:30 reden we hier weer weg. We besloten toch nog even naar de Mall te gaan voor de aankoop voor Leonie. Hiervoor moeten we bij Nordstrom zijn, die volgens mij vlakbij de Macy’s zat. Daar parkeren we dus, maar als we binnen zijn blijken er 2 Macy’s te zijn in de Mall, en zijn wij dus bij de verkeerde en precies natuurlijk helemaal aan de andere kant van de mall. We gaan weer terug naar de auto, en aan de overkant zie ik de Walgreens zitten. Daar lopen we dan maar even naartoe (en het valt weer op dat hier gewoon niemand lopend is …).
We doen allemaal kleine inkopen en nemen dan de auto richting de andere kant van de Mall. Daar kunnen we prima parkeren en als we de Nordstrom in lopen, zijn we gelijk op de goede afdeling. En gelukkig, eindelijk hebben we een winkel gevonden waar VJ zijn aankoop kan doen ! Helemaal blij en gelukkig kunnen we dus weer verder ;-) !
We besluiten nog even door de River Oaks buurt te rijden, omdat het nu helemaal donker is. En het is hier echt prachtig; ze proberen elkaar hier af te troeven, met mooier, grootser en grootst. Complete tuinen die verlicht zijn, bomen die helemaal onder de lampen zitten, Kerstmannen, hertjes, arreslees, etc etc. Ongelooflijk wat prachtig hier zeg. Na 20 minuutjes door de wijk gereden te zijn, rijden we weer terug naar het hotel, waar we rond 20:30 weer zijn.
We doen rustig aan en rond 21:15 gaan we weer slapen. Weer een superdag achter de rug, en nog maar een halve dag voor de boeg. Morgen gaan we downtown verkennen en nog een goede lunch nemen in een topsteakhouse, waarna we naar het vliegveld gaan.
-----------------
Vannacht weer prima geslapen. Om 5uur ben ik toch echt wakker en duik lekker achter de laptop om de weblog weer online te zetten. Om 6uur wordt VJ pas wakker. We besluiten om het gratis ontbijt maar eens uit te proberen en om 6:45 zitten we aan het prima ontbijt. Uiteraard zijn we de enige, op deze vroege zondagmorgen, maar wij voelen ons prima !
Als we door de gang terug naar onze kamer lopen, zien we bij een aantal buren de rekeningen onder de deur liggen. Beetje raar, maar ik kon dus gewoon zien wat ze betaald hadden voor de kamers, allemaal rond de $ 220 ;-) ! En wij dus $ 60 ! We pakken wat spulletjes bij elkaar en om 7:30 lopen we het hotel weer uit. Het is heerlijk rustig onderweg en we nemen bij de Jamba Juice allebei een beker verse sap.
Daarna lopen we door, langs de Galleria Mall, naar het hoogste en nieuwste (glimmende) gebouw uit de omgeving, waar Citigroup zit. Hierachter is een parkje gemaakt met een groot kunstwerk. Het heet Water Wall en er stroomt continu water van bovenaf naar beneden. Alleen …. Wij konden het al niet ontdekken, maar er stroomde helemaal geen water, hij stond droog. Zouden we te vroeg zijn, om 7:45 ? Of kredietcrisis ;-) ! We maken dan maar wat foto’s en lopen weer terug naar het hotel.
Onderweg is het natuurlijk nog steeds superrustig, er loopt hier echt niemand over straat; al zal dat net zo goed aan het tijdstip kunnen liggen natuurlijk. Op onze kamer halen we de auto-sleutels en daarna gaan we weer op pad. Omdat VJ de map van de omgeving en de bonnen van de outlet vergeten is, rijd ik de auto vast voor het hotel, terwijl hij terugloopt.
Als ik de parkeergarage weer uitrijd, doet de portier de boom omhoog. Terwijl ik doorrijd, komt de boom ineens weer naar beneden, op het dak van de auto en daarna op het schuine deel van de achterklep. Het maakt een verschrikkelijke herrie … Ik kijk even goed, maar er is gelukkig niets van schade te zien. Ik rijd dan maar verder en pik VJ op, die al snel erna naar buiten komt.
Omdat we nog tijd genoeg over hebben, besluiten we eerst door de luxe villawijk River Oaks te rijden, daarna door Memorial Park en dan naar de Premium Outlets. River Oaks ligt letterlijk aan de andere kant van de rijksweg, dus superdichtbij. We rijden kriskras door de wijk heen en het is inderdaad indrukwekkend. Prachtige grote huizen en we zien ook hoe alles ook al in kerstsfeer is. Hier moeten we eigenlijk vanavond ook nog een keer langs. We eindigen bij een kerk in de wijk, en de auto’s die hier geparkeerd staan, niet normaal. Bentley’s, Porsches, supergrote SUV’s ….
We zien zelfs een groot huis waar een ‘professional decorater’ bezig is om de hele tuin te versieren met lichtjes, rendieren en dergelijke. Verder is de omgeving ook prachtig, je bedenkt echt niet dat je hier in een wereldstad als Houston bent. VJ en ik vinden het echt geweldig om hier lekker rond te rijden en weg te dromen. Wie weet, ooit ….
We rijden verder door naar Memorial Park. VJ let op de kaart maar …. We zijn de afslag al VER voorbij als we erachter komen dat er iets niet klopt. En ook rijden we ineens in een stuk mindere buurt; tenminste zo ziet het eruit. Omdat we op een 1-richting verkeer weg rijden, moeten we op een andere manier terug, maar deze keer let VJ goed op en rijden we Memorial Park binnen.
Memorial Park bestaat uit verschillende sportvelden, een golfbaan en veel wegen er midden doorheen. Langs de wegen zie je overal mensen hardlopen, wandelen met de hond, etc. Het is zelfs best druk. Ik had verwacht dat het zoiets als Central Park zou zijn, maar het heeft een heel andere (mindere) sfeer. We rijden een rondje door het park en gaan dan weer terug richting het hotel.
We rijden weer terug via de wijk River Oaks en nemen nu andere straten en weer vinden we het meer dan indrukwekkend. Het zonnetje komt ook prachtig door en dat maakt het alleen maar mooier en gezelliger.
Het is inmiddels net iets over 9:30 en we gaan op weg naar de Premium Outlets die om 10uur opengaan. Ik rijd en heb in mijn hoofd dat we rijksweg 45 moeten nemen, maar VJ heeft net op tijd door dat er iets niet goed gaat. Ik schiet op de rijksweg van helemaal links snel naar de afslag en kan daardoor nog net snel keren en de juiste weg nemen. Dat heeft ons 10 minuten gekost, maar het had een stuk erger kunnen zijn. Daarna zitten we snel op de goede weg en om 10:10 zijn we bij de outlets.
We lopen richting de Tommy winkel, maar ik voel me ineens niet lekker en zit te laag. Terwijl VJ de Tommy winkel ingaat, loop ik naar Auntie Anne’s voor een heerlijke cinamon sugur pretzel. Ik loop daarna terug naar de Tommy en vind twee mooie shirts voor de mannen. Ik kan VJ niet vinden, dus loop weer naar buiten. Ik bel hem en hij bleek in de paskamer te zijn ;-) !
We rekenen af en met een volle tas lopen we naar buiten; VJ heeft de Amerikaanse economie weer goed gedaan. We lopen nog naar Coach, waar het een drukte van jewelste is. En de tas die ik voor Yvonne op het oog had, was eergisteren nog 50% afgeprijsd, maar vandaag 30% ! Raar, maar toch echt waar. En ik twijfel toch erg, dus ze moet er toch maar echt zelf bij zijn. Ik loop nog bij Calvin Klein naar binnen, maar ook hier slaag ik niet. We lopen dus terug naar de auto en om 11:15 zijn we weer op weg.
We gaan op weg naar de Katy Mills Mall, omdat daar een Ralph Lauren outlet zit; VJ wil daar nog graag even naartoe. Volgens de routeplanner moeten we ergens over een tolweg, maar VJ ziet weer kans om een andere weg te vinden die ook nog eens sneller lijkt. En het blijkt ook nog eens een leuke weg te zijn om te rijden; er wordt veel nieuw gebouwd en we zien veel grote gated communities (net als in Orlando) met verschrikkelijk mooie en grote nieuwe huizen.
Onderweg wordt het ook nog eens tijd om te tanken, want hij begint aardig leeg te raken. We stoppen bij de eerste tank en die blijkt erg goedkoop te zijn, $ 1.39 per gallon. Over het algemeen kost het hier zo’n $ 1.59. En een paar maanden terug in Florida was het rond de $ 3.50 per gallon. De olieprijs heeft hier echt een bijna 1-op-1 reactie op de benzine-prijzen. We besluiten voor $ 10 in de auto te gooien. Waarop ik weer opmerk dat we daardoor eigenlijk geen profijt hebben van de lagere prijs hier, want dat hadden we voor $ 1.59 per gallon waarschijnlijk ook gedaan ;-) ! We lachen er om, en VJ merkt op dat we hierdoor wellicht wel wat relaxter rondrijden omdat we wat meer benzine hebben ! Haha !
Aangezien het inmiddels al 11:45 is, en we ineens een Subway onderweg zien, besluiten we om daar even een broodje te nemen. We hebben natuurlijk vroeg ontbeten, dus we hebben best trek. Ik neem een overheerlijke chicken teriyaki, VJ gaat voor een simpele ham/cheese. Rond 12uur gaan we weer op weg en rond 12:15 zijn we bij de outlet.
De mall is vrij oud, maar best groot. Aangezien we niet per se de hele mall rond willen lopen, besluiten we gericht naar de Ralph Lauren te gaan, waar ook nog eens de Tommy schuin tegenover zit. We verbazen ons wel weer over de extreme drukte hier en de rijen bij de kassa’s. Ik heb het al eerder gezegd, maar de economie lijkt hier volop te draaien. Volgens ons geven die Amerikanen gewoon nog steeds maximaal uit, al is misschien het maximum wat lager gesteld …. In ieder geval spekken wij de economie ook nog even bij de Ralph, met name VJ. Hoe die dadelijk alles in die kleine koffer moet krijgen ….
We lopen op ons gemak weer terug naar de auto en rond 14:30 zijn we weer terug in het hotel. We checken nog even wat email en besluiten om even richting het zwembad en de jacuzzi te gaan. Daar zitten we van ongeveer 15uur tot 15:45. De jacuzzi is heet en het weer is op zich prima, heel de dag al. Het zal een graadje of 24 zijn. Rond 16uur zijn we weer op de kamer, kleden ons aan en gaan weer op pad.
De conciërge had vanmorgen gezegd dat de Water Wall niet zou werken ivm de aankomende winter en schoonmaak werkzaamheden. Totdat VJ ineens net uit het raam staat te kijken en gewoon het water ziet stromen ! Dus we besluiten om daar toch nog even te gaan kijken. We nemen de auto en parkeren bij de Jamba Juice. Van daaruit kunnen we naar de Water Wall lopen, maar ook de Mall in en vervolgens weer op weg gaan naar het restaurant.
Het is ook hier weer ongelooflijk druk. VJ stapt bij de Jamba Juice uit en gaat wat bestellen, terwijl ik wat rondjes rijd om een plekje te vinden. Dat duurt een tijd, maar uiteindelijk toch een mooi plekje. Bij VJ was het ook druk, dus hij komt toevallig net naar buiten als ik geparkeerd heb. De verse sap smaakt weer prima en we lopen in het zonnetje naar de Water Wall. Onderweg zie ik VJ de laatste slokken nemen, maar ook veel langs de beker op zijn broek en shirt morsen ! Haha !! Net alles nieuw en gelijk aan !
En we zijn blij nog even geweest te zijn. Echt een prachtig gevaarte, zeker met al dat water aan twee kanten van het kunstwerk. We maken wat foto’s aan voor- en achterkant en ik probeer zelfs even wat te filmen.
Vervolgens lopen we weer terug richting de Mall. VJ is al dagen op zoek naar een aankoop voor Leonie, maar dat is nog niet gelukt. Ook in de winkels hier hebben ze het helaas niet. We gaan daarna naar de Macy’s waar ik nog een nieuw pak wil kopen. Afgeprijsd van $ 550 naar $ 220, dat is nog eens te doen. En als ik dan mijn 10% international kortingspasje laat zien, zegt de verkoper dat hij iets beters heeft. Hij trekt een kaartje uit zijn zak en geeft nog eens 20% extra korting ?! Prima, maar echt goed voor de economie zijn dit soort werknemers niet !
Het is inmiddels 17:30 en we besluiten naar het restaurant te gaan waar we onze reservering hebben, Pappas Bros. Dit restaurant heeft net als Del Frisco’s een score van 27 bij Zagat, wat extreem hoog is (even hoog als Peter Luger in New York); de verwachtingen zijn dus hooggespannen. Het is een keten van verschillende restaurants; ze hebben ook Pappas BBQ, Pappas Burgers, etc. Maar dit is een restaurant in de stijl van Sparks; echt een Italiaans steakhouse.
Als we aan komen rijden, zien we de valet parking staan. Maar ja, letterlijk 20 meter verder zijn de parkeerplaatsen; dat blijft toch bijzonder hier. We parkeren gewoon zelf, al gun ik het die valet jongens ook wel. Om 17:45 stappen we binnen, ondanks dat we om 18:30 een reservering hebben. Uiteraard geen probleem, en binnen is het ook best wel druk. Normaal schijnen ze op zondag dicht te zijn, behalve deze zondag en volgende week, ivm de feestdagen.
Het verse brood hier is ook weer erg lekker. Altijd een probleem, want dan ben je geneigd daar veel van te eten, waardoor je weer vol zit voor het gewone eten. We houden ons dus in. We bestellen deze keer allebei een voorgerecht; ik de specialiteit (3 soorten zalm) en VJ de beef carpaccio. Allebei heel erg goed.
Als hoofdgerecht hebben we allebei weer voor de Porterhouse gekozen; hier zijn ze in tegenstelling tot gisteren bij Del Frisco’s, 26oz ! Ik neem er nog een heerlijke Merlot wijn bij. De Porterhouses zijn gigantisch groot en ze smaken erg goed. Daarnaast hadden we nog patat besteld, wat mega grote stukken waren. Natuurlijk zaten we hierna weer compleet vol, maar wat was het weer goed.
En als we een vergelijking maken met gisteren, vonden we beide het prime steak gedeelte van de Porterhouse gisteren beter, maar hier het filet mignon gedeelte net iets lekkerder. Maar beide echt TOP wat ons betreft. Het toetje sloegen we ook hier weer over.
Om 19:30 reden we hier weer weg. We besloten toch nog even naar de Mall te gaan voor de aankoop voor Leonie. Hiervoor moeten we bij Nordstrom zijn, die volgens mij vlakbij de Macy’s zat. Daar parkeren we dus, maar als we binnen zijn blijken er 2 Macy’s te zijn in de Mall, en zijn wij dus bij de verkeerde en precies natuurlijk helemaal aan de andere kant van de mall. We gaan weer terug naar de auto, en aan de overkant zie ik de Walgreens zitten. Daar lopen we dan maar even naartoe (en het valt weer op dat hier gewoon niemand lopend is …).
We doen allemaal kleine inkopen en nemen dan de auto richting de andere kant van de Mall. Daar kunnen we prima parkeren en als we de Nordstrom in lopen, zijn we gelijk op de goede afdeling. En gelukkig, eindelijk hebben we een winkel gevonden waar VJ zijn aankoop kan doen ! Helemaal blij en gelukkig kunnen we dus weer verder ;-) !
We besluiten nog even door de River Oaks buurt te rijden, omdat het nu helemaal donker is. En het is hier echt prachtig; ze proberen elkaar hier af te troeven, met mooier, grootser en grootst. Complete tuinen die verlicht zijn, bomen die helemaal onder de lampen zitten, Kerstmannen, hertjes, arreslees, etc etc. Ongelooflijk wat prachtig hier zeg. Na 20 minuutjes door de wijk gereden te zijn, rijden we weer terug naar het hotel, waar we rond 20:30 weer zijn.
We doen rustig aan en rond 21:15 gaan we weer slapen. Weer een superdag achter de rug, en nog maar een halve dag voor de boeg. Morgen gaan we downtown verkennen en nog een goede lunch nemen in een topsteakhouse, waarna we naar het vliegveld gaan.
zaterdag 13 december 2008
Galveston en NASA Space Center Houston
Vannacht werd ik wakker en voelde me prima. Ik had heerlijk geslapen, totdat ik op de tijd keek; het was 2uur ’s nachts. Dus toch maar weer even gaan slapen en om 4uur weer wakker. Vincent was ook net wakker geworden, ondanks dat hij ‘voor de zekerheid’ de wekker op 9uur had gezet ;-) ! We besloten maar gewoon rustig aan op pad te gaan. Toch maar eerst naar Galveston, onderweg even naar een Walmart of zo en dan rond 10uur bij NASA Space Center zijn.
Ik ging gelijk de douche in en heb daarna even op internet naar discounts gezocht voor het Space Center. Je kon op de website zelf voor $ 15 tickets bestellen, dus met $ 5 korting. Alleen natuurlijk geen printer. Toen ik de conciërge belde, gaf die aan dat het via het business center kon, die zouden ze wel even speciaal openen. Hm … Toen VJ de douche instapte, ben ik maar even naar de receptie gelopen. Hier stond een jonge knul, die aangaf dat ik de tickets wel even naar zijn privé email kon sturen, dan zou hij het wel even uitprinten. Dus binnen 5 minuten had ik de tickets, prima geregeld.
Om 5:05 reden we het parkeerterrein af richting Galveston. Volgens google maps zou het precies een uur rijden zijn. En toen ik zocht op Walmart, bleek er een Supercenter in Galveston te zitten, dus we besloten die dan maar gelijk te bezoeken. Onderweg was het lekker rustig, vanzelfsprekend. Vincent reed, terwijl ik de weblog van gisteravond bijwerkte. Dat werkt prima zo. Enig nadeel was dat het zo donker was, dat je niet veel van de omgeving zag, terwijl we dat zo leuk vinden.
Inderdaad precies om 6:05 reden we Galveston binnen en 5 minuten later waren we bij de Walmart. Galveston konden we nog niet veel van vinden, het was nog steeds helemaal donker. Al zagen we, voordat we de Walmart inliepen, dat het aan de horizon al licht begon te worden. Dus waarschijnlijk zou het wel licht zijn als we klaar waren hier.
En de Walmart is altijd weer heerlijk om in rond te lopen. We lopen wat langs al het eten, daarna bij de electronica en het speelgoed. Tenslotte nog bij de kerstspullen en als laatste weer terug richting het eten. We willen wel een lekker vers broodje met ham of rosbief bestellen, het is immers al 7uur. We zien dat de McDonald net open is (in de Walmart zelf) en we vragen bij de verschillende afdelingen of we een vers broodje kunnen bestellen, maar verbazingwekkend genoeg kan dat hier niet ….
We besluiten dan maar af te rekenen; we hebben allebei wat (kleine) souvenirs gekocht, dus dat is alvast geregeld ;-) ! Daarna besluiten we een stukje langs de kust van Galveston te rijden, wellicht dat we iets zien waar we kunnen eten. En inderdaad is het inmiddels al helemaal licht, dus we kunnen nu alles zien. We rijden langs het strand richting het westen, maar het is een redelijk saai stuk, met allemaal oudere woningen. Je ziet ook niet heel veel van de problemen die hier geweest zijn.
We besluiten om te draaien en naar het oosten te rijden. Hier zien we wel wat terug van de orkanen die hier langs zijn geweest. Veel huizen met hout voor de ramen (of waar die zaten). Ook een pier die ingestort is (en zelfs een auto erop, waarschijnlijk erop geslingerd) en een grote pier met een totaal verlaten hotel erop en ook veel stukken ingestort.
Langs het strand zien we overigens veel auto’s met motoren erop staan. We hadden al in de krant gelezen dat er een soort bikerfeest zou zijn dit weekend. Niet ons ding, maar wel indrukwekkend al die motoren, op karretjes achter grote SUV’s en motorhomes. We zien een grote supermarkt, Kroger en proberen het daar voor een broodje. Maar helaas, het is nog te vroeg (!) voor de Deli. Dus ook hier weer weg en inmiddels beginnen we toch wel flink honger te krijgen.
We rijden nog wat door Galveston, maar op een paar straten na (die een beetje Key West uitstraling hebben), vinden we er niet veel aan hier; beetje oud en vergane glorie. We besluiten dus maar richting NASA te rijden en daar bij de afslag wat te eten. We hadden namelijk gezien dat hier een Jamba Juice zit, en daar is VJ helemaal gek op. Dus ze zullen er vast wel eetzaakjes hebben. Rond 8uur rijden we Galveston weer uit, op weg naar het Space Center.
Onderweg kunnen we nu wel veel zien omdat het licht is, en we zien de prachtige kust hier, maar ook in de verte de petrochemische installaties, waaronder de grote plant van AkzoNobel waar VJ voor zijn werk is geweest. Dat vindt hij natuurlijk helemaal geweldig. Als we bij de afslag naar NASA komen, zien we een grote Fry’s zitten ! Dat is een mega computerzaak, en daar willen we ook wel even kijken. We hebben toch tijd zat, aangezien NASA pas om 10uur open gaat.
We rijden toch eerst richting Jamba Juice en vinden die al snel. Ernaast zit een soort verse broodjeszaak. Wat het precies zijn, weten we niet. Maar het zijn soort bolletjes brood met vulling. En ze hebben ook gevulde croissants. Ik neem een broodje met ham/kaas en ook een croissant met ham/kaas. Vincent neemt een muffin en een broodje. Terwijl ik bestel en afreken, gaat VJ vast naar de Jamba Juice en bestelt voor ons beide een grote beker verse sinaasappelsap. Het was inmiddels al 8:30 en we hadden flinke honger.
En het smaakt allemaal prima. De sinaasappelsap is geweldig lekker inderdaad en de broodjes ook. Alleen wel weer op zijn Amerikaans natuurlijk, de croissant breekt haast doormidden als ik hem uit de zak haal. Hij is echt volgepropt met haam en kaas en is dus loodzwaar en vult ook goed. Maar ach, het smaakt allemaal prima en we komen weer helemaal bij. Daarna rijden we terug naar de Fry’s (helemaal in NASA sfeer) waar we nog 45 minuten op ons gemak rondlopen en ik nog een magazine koop. Een hele leuke winkel.
Om 9:55 rijden we het terrein op van NASA Space Center, tenminste dat dacht Vincent, maar het bleek de gewone ingang te zijn, waarna we vriendelijk verzocht werden, met de hand op zijn revolver, om om te keren en de ingang van het bezoekerscomplex te nemen ;-) ! Het was nog erg rustig, er stonden hooguit een tiental auto’s. Met onze uitgeprinte bon konden we zo doorlopen en ook binnen was het erg rustig.
Binnen hebben we eigenlijk alle attracties gedaan; veel films en daarbij behorende uitstallingen. Erg indrukwekkend vonden wij en zeker de moeite waard. Om 12uur hebben we ook nog de tour gedaan naar het Mission Control Center (het echte nu in bedrijf zijnde) en het astronauten trainingscentrum. En tenslotte eindigend bij een Saturn V raket. Ook dat was allemaal erg indrukwekkend. Wat ons betreft een absolute aanrader als je in de buurt van Houston bent. Rond 15:30 hadden we alles gezien / gedaan. Met kinderen ben je hier overigens nog wel langer zoet, want ook voor kinderen hebben ze veel attracties e.d.
Om 16:15 waren we weer terug in het hotel. We wilden eigenlijk gelijk naar de Galleria Mall gaan, maar de afslag stond helemaal vol. Dan maar de afslag erna en eerst naar het hotel. Sterker nog, VJ dacht dat het wellicht wel handiger was om gewoon bij het hotel te parkeren en dan naar de Mall te lopen. En dat leek mij inderdaad ook wel. Want zelfs de weg langs het hotel naar de Mall stond flink vol. We hebben geparkeerd, de spullen even naar de kamer gebracht en rond 16:30 liepen we het hotel weer uit.
Je ziet wel dat het hier allemaal niet gemaakt is voor voetgangers, de paden zijn smal, heel smal. En er lopen ook weinig mensen hier. Maar goed, het is prachtig weer, en we lopen langs de file, dus wij vinden het prima. Onderweg lopen we langs een Jamba Juice, waar VJ nog een sinaasappelsap neemt. We steken over en lopen de Neimann Marcus binnen, via welke winkel we uiteindelijk de Mall inlopen.
De Mall is echt gigantisch, een van de grotere van Amerika. We lopen rustig rond, we hebben immers pas om 18uur een reservering bij Del Frisco’s, welke in de Mall zit. We lopen uiteindelijk de Macy’s in, waar ik me nog even ‘vermaak’ bij de pakken en nette winterjassen. Veel mooie aanbiedingen, maar morgen eerst Yvonne nog maar eens bellen. Daarna ook nog naar de kinderkleding afdeling, maar ook hier (nog) niets gekocht.
Aangezien het inmiddels 17:35 is, en we ook al flink trek hebben (we hebben de lunch overgeslagen), gaan we op weg naar het restaurant, Del Frisco’s Double Eagle Steakhouse. De zaak is prachtig en lijkt heel erg op de locatie in Manhattan. Een andere overeenkomst is dat ook hier veel vrouwelijk schoon rondloopt en in de bediening zit (bij bijna alle steakhouses is de bediening overwegend mannelijk). Natuurlijk krijgen wij een man ….
Helaas stond er geen tomaat / mozarella op de kaart, mijn favoriete voorgerecht. Maar toevallig was dit een van de specialiteiten vandaag ! We twijfelen allebei erg over het hoofdgerecht, maar kiezen uiteindelijk beide voor een 24oz Porterhouse. Ook het brood wat je hier krijgt, is net als in New York verschrikkelijk lekker. Je moet echt uitkijken hier niet teveel van te eten. Ook het voorgerecht is voortreffelijk, supergoed.
Niet veel later komen onze hoofdgerechten, twee gigantische Porterhouses. Het ziet er al geweldig uit, maar de smaak is helemaal TOP. Wat is dit verschrikkelijk lekker zeg. Aan de ene kant van de bone zit een Filet Mignon, aan de andere kant een prime steak. Het is absoluut een van de beste steaks die ik in tijden op heb, en voor VJ geldt hetzelfde. Hier hebben we absoluut geen spijt van !
Om 19:30 hebben we alles weer binnen en hebben we een topmaaltijd op, en zitten we helemaal vol natuurlijk. Hier kunnen we weer lang over napraten ! We besluiten nog naar de andere kant van de Mall te lopen, waar VJ de Coldstone gespot had, zijn favoriete ijsjeszaak. En ook ik besluit nog een heerlijk ijsje te nemen. VJ geniet volop, dat is wel duidelijk !
We lopen door de Mall weer terug richting het hotel. Onderweg komen we nog de ice-skate ring tegen, die onder in de Mall ligt. Het is lekker druk en midden op de baan staat een gigantische kerstboom, drie verdiepingen hoog. Erg indrukwekkend. Ook valt ons op dat het overal superdruk is, in de winkels, in de restaurants, etc. De impact van de kredietcrisis lijkt hier niet van toepassing ….
Als we de Mall uitlopen, zien we dat het nog steeds erg druk is buiten, ongelooflijk. En de wegen zijn hier ook prachtig verlicht. We lopen weer terug richting hotel en wij zijn werkelijk de enige die hier buiten lopen. Voor de rest is iedereen met de auto hier, dat is wel duidelijk. Gelukkig krijgen we wel snel groen licht als we willen oversteken, al moeten we hard doorlopen, anders haal je het stoplicht niet voordat het weer rood wordt.
Om 20:15 zijn we weer terug op onze hotelkamer. VJ gaat nog even op internet en zoekt eea uit voor morgen. Ik werk de weblog alvast bij, zodat ik morgen de weblog weer kan updaten. Om 21uur houden we het allebei voor gezien. We waren vroeg op en nu dus beide flink moe. Morgen zullen we ongetwijfeld weer op tijd wakker zijn. In de ochtend gaan we in ieder geval shoppen, eerst in de outlet waar we gister waren, daarna een andere outlet. De middag willen we dan naar Downtown Houston gaan. ’s Avonds hebben we het nummer 1 steakhouse van Houston gereserveerd, weer in de buurt van het hotel; Pappa Bros !
Ik ging gelijk de douche in en heb daarna even op internet naar discounts gezocht voor het Space Center. Je kon op de website zelf voor $ 15 tickets bestellen, dus met $ 5 korting. Alleen natuurlijk geen printer. Toen ik de conciërge belde, gaf die aan dat het via het business center kon, die zouden ze wel even speciaal openen. Hm … Toen VJ de douche instapte, ben ik maar even naar de receptie gelopen. Hier stond een jonge knul, die aangaf dat ik de tickets wel even naar zijn privé email kon sturen, dan zou hij het wel even uitprinten. Dus binnen 5 minuten had ik de tickets, prima geregeld.
Om 5:05 reden we het parkeerterrein af richting Galveston. Volgens google maps zou het precies een uur rijden zijn. En toen ik zocht op Walmart, bleek er een Supercenter in Galveston te zitten, dus we besloten die dan maar gelijk te bezoeken. Onderweg was het lekker rustig, vanzelfsprekend. Vincent reed, terwijl ik de weblog van gisteravond bijwerkte. Dat werkt prima zo. Enig nadeel was dat het zo donker was, dat je niet veel van de omgeving zag, terwijl we dat zo leuk vinden.
Inderdaad precies om 6:05 reden we Galveston binnen en 5 minuten later waren we bij de Walmart. Galveston konden we nog niet veel van vinden, het was nog steeds helemaal donker. Al zagen we, voordat we de Walmart inliepen, dat het aan de horizon al licht begon te worden. Dus waarschijnlijk zou het wel licht zijn als we klaar waren hier.
En de Walmart is altijd weer heerlijk om in rond te lopen. We lopen wat langs al het eten, daarna bij de electronica en het speelgoed. Tenslotte nog bij de kerstspullen en als laatste weer terug richting het eten. We willen wel een lekker vers broodje met ham of rosbief bestellen, het is immers al 7uur. We zien dat de McDonald net open is (in de Walmart zelf) en we vragen bij de verschillende afdelingen of we een vers broodje kunnen bestellen, maar verbazingwekkend genoeg kan dat hier niet ….
We besluiten dan maar af te rekenen; we hebben allebei wat (kleine) souvenirs gekocht, dus dat is alvast geregeld ;-) ! Daarna besluiten we een stukje langs de kust van Galveston te rijden, wellicht dat we iets zien waar we kunnen eten. En inderdaad is het inmiddels al helemaal licht, dus we kunnen nu alles zien. We rijden langs het strand richting het westen, maar het is een redelijk saai stuk, met allemaal oudere woningen. Je ziet ook niet heel veel van de problemen die hier geweest zijn.
We besluiten om te draaien en naar het oosten te rijden. Hier zien we wel wat terug van de orkanen die hier langs zijn geweest. Veel huizen met hout voor de ramen (of waar die zaten). Ook een pier die ingestort is (en zelfs een auto erop, waarschijnlijk erop geslingerd) en een grote pier met een totaal verlaten hotel erop en ook veel stukken ingestort.
Langs het strand zien we overigens veel auto’s met motoren erop staan. We hadden al in de krant gelezen dat er een soort bikerfeest zou zijn dit weekend. Niet ons ding, maar wel indrukwekkend al die motoren, op karretjes achter grote SUV’s en motorhomes. We zien een grote supermarkt, Kroger en proberen het daar voor een broodje. Maar helaas, het is nog te vroeg (!) voor de Deli. Dus ook hier weer weg en inmiddels beginnen we toch wel flink honger te krijgen.
We rijden nog wat door Galveston, maar op een paar straten na (die een beetje Key West uitstraling hebben), vinden we er niet veel aan hier; beetje oud en vergane glorie. We besluiten dus maar richting NASA te rijden en daar bij de afslag wat te eten. We hadden namelijk gezien dat hier een Jamba Juice zit, en daar is VJ helemaal gek op. Dus ze zullen er vast wel eetzaakjes hebben. Rond 8uur rijden we Galveston weer uit, op weg naar het Space Center.
Onderweg kunnen we nu wel veel zien omdat het licht is, en we zien de prachtige kust hier, maar ook in de verte de petrochemische installaties, waaronder de grote plant van AkzoNobel waar VJ voor zijn werk is geweest. Dat vindt hij natuurlijk helemaal geweldig. Als we bij de afslag naar NASA komen, zien we een grote Fry’s zitten ! Dat is een mega computerzaak, en daar willen we ook wel even kijken. We hebben toch tijd zat, aangezien NASA pas om 10uur open gaat.
We rijden toch eerst richting Jamba Juice en vinden die al snel. Ernaast zit een soort verse broodjeszaak. Wat het precies zijn, weten we niet. Maar het zijn soort bolletjes brood met vulling. En ze hebben ook gevulde croissants. Ik neem een broodje met ham/kaas en ook een croissant met ham/kaas. Vincent neemt een muffin en een broodje. Terwijl ik bestel en afreken, gaat VJ vast naar de Jamba Juice en bestelt voor ons beide een grote beker verse sinaasappelsap. Het was inmiddels al 8:30 en we hadden flinke honger.
En het smaakt allemaal prima. De sinaasappelsap is geweldig lekker inderdaad en de broodjes ook. Alleen wel weer op zijn Amerikaans natuurlijk, de croissant breekt haast doormidden als ik hem uit de zak haal. Hij is echt volgepropt met haam en kaas en is dus loodzwaar en vult ook goed. Maar ach, het smaakt allemaal prima en we komen weer helemaal bij. Daarna rijden we terug naar de Fry’s (helemaal in NASA sfeer) waar we nog 45 minuten op ons gemak rondlopen en ik nog een magazine koop. Een hele leuke winkel.
Om 9:55 rijden we het terrein op van NASA Space Center, tenminste dat dacht Vincent, maar het bleek de gewone ingang te zijn, waarna we vriendelijk verzocht werden, met de hand op zijn revolver, om om te keren en de ingang van het bezoekerscomplex te nemen ;-) ! Het was nog erg rustig, er stonden hooguit een tiental auto’s. Met onze uitgeprinte bon konden we zo doorlopen en ook binnen was het erg rustig.
Binnen hebben we eigenlijk alle attracties gedaan; veel films en daarbij behorende uitstallingen. Erg indrukwekkend vonden wij en zeker de moeite waard. Om 12uur hebben we ook nog de tour gedaan naar het Mission Control Center (het echte nu in bedrijf zijnde) en het astronauten trainingscentrum. En tenslotte eindigend bij een Saturn V raket. Ook dat was allemaal erg indrukwekkend. Wat ons betreft een absolute aanrader als je in de buurt van Houston bent. Rond 15:30 hadden we alles gezien / gedaan. Met kinderen ben je hier overigens nog wel langer zoet, want ook voor kinderen hebben ze veel attracties e.d.
Om 16:15 waren we weer terug in het hotel. We wilden eigenlijk gelijk naar de Galleria Mall gaan, maar de afslag stond helemaal vol. Dan maar de afslag erna en eerst naar het hotel. Sterker nog, VJ dacht dat het wellicht wel handiger was om gewoon bij het hotel te parkeren en dan naar de Mall te lopen. En dat leek mij inderdaad ook wel. Want zelfs de weg langs het hotel naar de Mall stond flink vol. We hebben geparkeerd, de spullen even naar de kamer gebracht en rond 16:30 liepen we het hotel weer uit.
Je ziet wel dat het hier allemaal niet gemaakt is voor voetgangers, de paden zijn smal, heel smal. En er lopen ook weinig mensen hier. Maar goed, het is prachtig weer, en we lopen langs de file, dus wij vinden het prima. Onderweg lopen we langs een Jamba Juice, waar VJ nog een sinaasappelsap neemt. We steken over en lopen de Neimann Marcus binnen, via welke winkel we uiteindelijk de Mall inlopen.
De Mall is echt gigantisch, een van de grotere van Amerika. We lopen rustig rond, we hebben immers pas om 18uur een reservering bij Del Frisco’s, welke in de Mall zit. We lopen uiteindelijk de Macy’s in, waar ik me nog even ‘vermaak’ bij de pakken en nette winterjassen. Veel mooie aanbiedingen, maar morgen eerst Yvonne nog maar eens bellen. Daarna ook nog naar de kinderkleding afdeling, maar ook hier (nog) niets gekocht.
Aangezien het inmiddels 17:35 is, en we ook al flink trek hebben (we hebben de lunch overgeslagen), gaan we op weg naar het restaurant, Del Frisco’s Double Eagle Steakhouse. De zaak is prachtig en lijkt heel erg op de locatie in Manhattan. Een andere overeenkomst is dat ook hier veel vrouwelijk schoon rondloopt en in de bediening zit (bij bijna alle steakhouses is de bediening overwegend mannelijk). Natuurlijk krijgen wij een man ….
Helaas stond er geen tomaat / mozarella op de kaart, mijn favoriete voorgerecht. Maar toevallig was dit een van de specialiteiten vandaag ! We twijfelen allebei erg over het hoofdgerecht, maar kiezen uiteindelijk beide voor een 24oz Porterhouse. Ook het brood wat je hier krijgt, is net als in New York verschrikkelijk lekker. Je moet echt uitkijken hier niet teveel van te eten. Ook het voorgerecht is voortreffelijk, supergoed.
Niet veel later komen onze hoofdgerechten, twee gigantische Porterhouses. Het ziet er al geweldig uit, maar de smaak is helemaal TOP. Wat is dit verschrikkelijk lekker zeg. Aan de ene kant van de bone zit een Filet Mignon, aan de andere kant een prime steak. Het is absoluut een van de beste steaks die ik in tijden op heb, en voor VJ geldt hetzelfde. Hier hebben we absoluut geen spijt van !
Om 19:30 hebben we alles weer binnen en hebben we een topmaaltijd op, en zitten we helemaal vol natuurlijk. Hier kunnen we weer lang over napraten ! We besluiten nog naar de andere kant van de Mall te lopen, waar VJ de Coldstone gespot had, zijn favoriete ijsjeszaak. En ook ik besluit nog een heerlijk ijsje te nemen. VJ geniet volop, dat is wel duidelijk !
We lopen door de Mall weer terug richting het hotel. Onderweg komen we nog de ice-skate ring tegen, die onder in de Mall ligt. Het is lekker druk en midden op de baan staat een gigantische kerstboom, drie verdiepingen hoog. Erg indrukwekkend. Ook valt ons op dat het overal superdruk is, in de winkels, in de restaurants, etc. De impact van de kredietcrisis lijkt hier niet van toepassing ….
Als we de Mall uitlopen, zien we dat het nog steeds erg druk is buiten, ongelooflijk. En de wegen zijn hier ook prachtig verlicht. We lopen weer terug richting hotel en wij zijn werkelijk de enige die hier buiten lopen. Voor de rest is iedereen met de auto hier, dat is wel duidelijk. Gelukkig krijgen we wel snel groen licht als we willen oversteken, al moeten we hard doorlopen, anders haal je het stoplicht niet voordat het weer rood wordt.
Om 20:15 zijn we weer terug op onze hotelkamer. VJ gaat nog even op internet en zoekt eea uit voor morgen. Ik werk de weblog alvast bij, zodat ik morgen de weblog weer kan updaten. Om 21uur houden we het allebei voor gezien. We waren vroeg op en nu dus beide flink moe. Morgen zullen we ongetwijfeld weer op tijd wakker zijn. In de ochtend gaan we in ieder geval shoppen, eerst in de outlet waar we gister waren, daarna een andere outlet. De middag willen we dan naar Downtown Houston gaan. ’s Avonds hebben we het nummer 1 steakhouse van Houston gereserveerd, weer in de buurt van het hotel; Pappa Bros !
vrijdag 12 december 2008
Het vertrek en de vlucht - Deel 2
Om precies 13:50 landen we en 5 minuten later kunnen we het vliegtuig al uit. We lopen snel naar de immigratie-dienst en de rijen vallen tegen, ondanks dat we bijna als eerste het vliegtuig uit zijn … Er zijn blijkbaar al wat vliegtuigen net voor ons geland. De rij achter ons neemt ook fors toe, dus het had nog erger gekund. Uiteindelijk moeten we 50 minuten wachten en als wij uiteindelijk aan de beurt zijn (mogen natuurlijk niet samen) zijn we er heel vlot door. Ik moet al mijn vingers laten scannen, VJ niet op de een of andere manier.
We lopen naar de koffers, die al naast de band op ons staan te wachten. We lopen vlotjes de terminal uit en buiten komt precies een bus aanrijden om ons naar het verhuurcentrum te brengen. Zoals ik al op het forum gehoord had, is het (net als in Las Vegas) 1 bus voor alle maatschappijen die in 1 groot gebouw zitten. De bus wacht nog een paar minuutjes en dan zijn we om precies 16uur op weg. Het ligt op een klein afstandje rijden, tussen de bossen in. De omgeving is hier best mooi.
Bij Alamo worden we gelijk geholpen, het is erg rustig. We geven onze spullen af en de man achter de balie merkt op dat we een ‘small SUV’ gehuurd hebben, waarop we gelijk antwoorden dat dat prima is. En we moeten er ook wel om lachen, bestaan er ‘small SUVs’ ?! Verder vraagt hij of we nog GPS nodig hebben, maar ook dat slaan we af, ondanks dat ik de TomTom vergeten ben … Daarna krijgen we keurig ons contract en kunnen we tekenen. Geen moeilijke vragen, niets doordrammen, gewoon keurig netjes.
We lopen naar de garage en daar geeft iemand aan dat we naar de SUV rij kunnen lopen en een auto uitzoeken ! Prima, dat was waar we op gehoopt hadden. De rij met SUV’s staat helemaal vol met verschillende modellen; Pointiac, Dodge, Toyota, Jeeps, etc. Ongelooflijk veel keus dus. Onze oog valt gelijk op een mooie donkerblauwe Jeep Grand Cherokee. Na ook even bij een paar andere gekeken te hebben, toch alles hier ingeladen. We zijn helemaal happy ;-) !
Vincent gaat lekker rijden, kan ik met mijn mobiel de weg in de gaten houden. Om 15:15 zijn we dus alweer op weg en het zou ongeveer een half uurtje rijden zijn. Mijn mobiel (google maps plus gps) werkt prima en leidt ons naar de snelweg richting Galleria, het gebied waar ons hotel staat. We rijden eerst een stukje over een tweebaans weg tussen de bomen, wat al snel overgaat in rijkswegen van 6 tot 8 (!!) banen. Het doet een beetje aan LA denken, met een grote ring om Houston heen, maar ook allerlei wegen dwars over en onder elkaar door.
Als we het laatste stuk rijksweg van de ring opdraaien, komen we toch in een file. Het rijdt allemaal best door, maar het is echt ongelooflijk druk. Gelukkig is onze afslag niet ver weg en rond 16uur staan we voor de ingang van het hotel. We vinden het allebei zo heerlijk om weer hier in de US te zijn, lekker te rijden en te genieten van de grootsheid. Daarnaast is het weer ook nog eens prachtig; een lekker zonnetje en 20 graden.
Vincent zet ons voor de lobby af, waar we de spullen laten inladen, terwijl ik ga inchecken en Vincent de auto gaat parkeren. Ik sta even gezellig te kletsen met de man van de receptie, klaag een beetje over de jetlag en praat over het weer (dat ze sneeuw hadden afgelopen woensdag). Ik laat mijn gold pas zien van InterContinental (die al verlopen is …) en hij geeft aan dat hij ons een upgrade geeft naar een Superior kamer. Ik klets nog een beetje door en vraag of hij ons niet toevallig naar de Executive Floor kan krijgen. Hij kijkt even en zegt zachtjes dat hij dat wel regelt ;-) ! MOOI !!!
Vincent komt er net aanlopen en gelooft het haast niet. Voor $ 60 dus een kamer in InterContinental plus ook nog eens gratis ontbijt en drinken hele dag door. De receptionist geeft ook aan dat er pakjes zijn bij de conciërge, door Leonie op VJ zijn naam naar het hotel laten sturen. We vragen bij de conciërge of die dat gelijk bij onze spullen op de kar kan meenemen. De man gaat even de pakjes halen en komt met een hele stapel pakketten terug ! Haha !! Goed gedaan Leonie ;-) ! We vragen gelijk of hij kan reserveren om 17uur bij Fogo de Chao, een Mexicaans steakhouse, wat nummer 4 staat in Zagat.
We mogen naar de bovenste verdieping van het hotel, die je alleen op kan als je je pasje door een scanner haalt. De man met de kar volgt ons, zet alle spullen netjes in de kamer en we geven hem een goede tip. We hebben een prachtige kamer met 2 grote bedden, aparte stoel / tafel en een groot bureau. Badkamer ziet er ook prima uit en we kijken uit op Galleria, het grote shopping complex. Dit is allemaal prima !
We besluiten eerst even de lounge in te gaan. Hier staan wat kleine hapjes (om 17uur happy hour, maar dan zijn we al weg) en blikjes drinken. Ziet er relaxed uit en je hebt een prachtig uitzicht op Downtown Houston. Vincent belt even met Leonie, terwijl ik de lounge even bekijk en wat blikjes meeneem voor op de kamer.
Om 16:30 zijn we terug op de kamer, we duiken allebei nog even achter het internet, sturen wat emails en om 16:50 gaan we op weg naar het steakhouse, ietsje te laat dus. We lopen naar beneden door de lobby, en we zien dat er flink gewerkt wordt aan een groot feest vanavond. Blijkbaar van Apache, ja, de helikopters. Met optredens, uitgebreide buffetten. Maar goed, VJ dacht dat hij wel zo naar de parkeergarage kon lopen, maar we zaten dus niet goed hier. Wij weer terug en kleine trap op en hoek. Daar zou het moeten zijn, want VJ zag een lift, we namen die naar beneden en … stonden weer bij de voorbereidingen voor de party !!! HAHA !! Hard gelachen dus. Weer de trap op en een stukje verder lopen, waar we inderdaad de parkeergarage inliepen en verdieping per verdieping omhoog gingen, omdat VJ vergeten was waar hij geparkeerd had ….
Maar goed, om 17:00 zaten we dan toch in de auto en konden we op weg. Maar het was, zelfs op de binnendoor weg, vrij druk. Het zou 10 minuutjes rijden zijn, maar we deden er toch wel 20 minuten over door de drukte. Maar gelukkig zagen we het restaurant al snel zitten. We konden zo naar binnen en kregen gelijk een tafel achteraan in een hoekje. Het was vrij rustig, zou het door de economie komen ? We kregen uitleg, we mochten naar de saladebar en we kregen een soort bierviltje, aan de ene kant rood en aan de andere kant groen, ‘net als een stoplicht’. Als het op rood ligt, komen ze niet langs, als je het op groen draait, komen ze langs met verschillende soorten vlees.
We besloten eerst de saladebar te bezoeken, zag er heerlijk uit met salades, ook apart tomaat en mozarella. Toen onze kaart maar eens op groen gedraaid, en toen kwamen verschillende mannetjes met allemaal verschillende soorten vlees, zoals filet mignon, verschillende stukken sirloin (top, bottom, etc), varkenshaas, lam, spareribs, etc. Snel weer het bordje op rood en eten. Wat was dat VERSCHRIKKELIJK lekker zeg. Ze snijden het af en je krijgt een soort tangetje om het aan te pakken. Vincent was ook erg blij met het voorgerecht (weet niet wat het was, maar het zag er niet uit …..)
En het gaat hard, we krijgen ook wat voorgerechten erbij en het vlees blijft maar komen. Ook wordt het al snel vrij druk in de zaak; sterker nog, het lijkt wel helemaal vol te zitten inmiddels. Maar het vlees blijft maar komen en het is echt superlekker. Op een gegeven moment draai ik weer even naar groen en uit alle hoeken en gaten kwamen ze met vlees op me af, VJ kwam niet meer bij ! We bestelden nog even apart als laatste een stuk filet mignon en toen zaten we bomvol …. Of we nog even de dessert kaart wilden; nou nee, bedankt … Vincent nam nog een dubbele espresso na, en toen wilden we op pad.
We kregen de rekening (je betaalt een vast bedrag voor onbeperkt eten van $ 48.50) en om 18:30 liepen we richting uitgang. En het zat dus flink vol, maar toen we bij de ingang kwamen, stonden er gigantische rijen om naar binnen te komen; echt superdruk !
Volgens google maps zou het ongeveer 30 minuten naar de outlet zijn. En omdat we juist nog even iets wilden doen (anders zouden we waarschijnlijk op bed in slaap vallen), vonden we dat toch wel een goed idee. Dit keer ging ik rijden en ging VJ de weg bekijken. Het was nog steeds superdruk onderweg. We zouden eigenlijk via de tolweg moeten, maar hij zag een weg parallel die geen tol was. Vooruit dan maar, helaas bleek de weg veel stopwegen te hebben en deden we uiteindelijk ongeveer een uur over de totale rit ….
Maar, eerlijk is eerlijk, het was een prachtige rit, midden door een wat luxere woonwijk en overal waren de huizen al helemaal in kerstsfeer versierd, binnen en buiten. En aangezien het al flink donker was, was dit echt een prachtig gezicht. Dus is absoluut de moeite waard geweest !
De Houston Premium Outlets zijn net als de meeste outlets in de US, alles ziet er prachtig uit en in dit geval was het ook nog eens redelijk rustig. We hebben in een uurtje op ons gemakje wat rondgekeken. Er zijn echt superveel extra aanbiedingen vanwege de ‘holiday season’, dus het is wel erg goedkoop. Ik koop bij Nike wat golfspullen, ongeveer 50% afgeprijsd, maar nu op alles extra 30% en daarnaast, bij besteding van meer dan $ 75 ook nog eens 20% over alles …. Een koopje dus !
Maar inmiddels zijn we vrij moe geworden en het zou 30 minuten rijden zijn, dus we besluiten om 20:30 lekker terug te gaan naar het hotel om te gaan slapen. Op dit tijdstip van de dag is het in ieder geval erg rustig op de weg en we doen er inderdaad precies 30 minuten over. Dat betekent dat we nog wel een keer teruggaan.
We gaan gelijk naar de kamer, terwijl we zien dat in het hotel het feest in volle gang is. Maar voor ons gaat het lichtje uit. We gaan naar de kamer en vallen allebei gelijk in slaap, zo rond 21:15. Heerlijk ;-) !
We lopen naar de koffers, die al naast de band op ons staan te wachten. We lopen vlotjes de terminal uit en buiten komt precies een bus aanrijden om ons naar het verhuurcentrum te brengen. Zoals ik al op het forum gehoord had, is het (net als in Las Vegas) 1 bus voor alle maatschappijen die in 1 groot gebouw zitten. De bus wacht nog een paar minuutjes en dan zijn we om precies 16uur op weg. Het ligt op een klein afstandje rijden, tussen de bossen in. De omgeving is hier best mooi.
Bij Alamo worden we gelijk geholpen, het is erg rustig. We geven onze spullen af en de man achter de balie merkt op dat we een ‘small SUV’ gehuurd hebben, waarop we gelijk antwoorden dat dat prima is. En we moeten er ook wel om lachen, bestaan er ‘small SUVs’ ?! Verder vraagt hij of we nog GPS nodig hebben, maar ook dat slaan we af, ondanks dat ik de TomTom vergeten ben … Daarna krijgen we keurig ons contract en kunnen we tekenen. Geen moeilijke vragen, niets doordrammen, gewoon keurig netjes.
We lopen naar de garage en daar geeft iemand aan dat we naar de SUV rij kunnen lopen en een auto uitzoeken ! Prima, dat was waar we op gehoopt hadden. De rij met SUV’s staat helemaal vol met verschillende modellen; Pointiac, Dodge, Toyota, Jeeps, etc. Ongelooflijk veel keus dus. Onze oog valt gelijk op een mooie donkerblauwe Jeep Grand Cherokee. Na ook even bij een paar andere gekeken te hebben, toch alles hier ingeladen. We zijn helemaal happy ;-) !
Vincent gaat lekker rijden, kan ik met mijn mobiel de weg in de gaten houden. Om 15:15 zijn we dus alweer op weg en het zou ongeveer een half uurtje rijden zijn. Mijn mobiel (google maps plus gps) werkt prima en leidt ons naar de snelweg richting Galleria, het gebied waar ons hotel staat. We rijden eerst een stukje over een tweebaans weg tussen de bomen, wat al snel overgaat in rijkswegen van 6 tot 8 (!!) banen. Het doet een beetje aan LA denken, met een grote ring om Houston heen, maar ook allerlei wegen dwars over en onder elkaar door.
Als we het laatste stuk rijksweg van de ring opdraaien, komen we toch in een file. Het rijdt allemaal best door, maar het is echt ongelooflijk druk. Gelukkig is onze afslag niet ver weg en rond 16uur staan we voor de ingang van het hotel. We vinden het allebei zo heerlijk om weer hier in de US te zijn, lekker te rijden en te genieten van de grootsheid. Daarnaast is het weer ook nog eens prachtig; een lekker zonnetje en 20 graden.
Vincent zet ons voor de lobby af, waar we de spullen laten inladen, terwijl ik ga inchecken en Vincent de auto gaat parkeren. Ik sta even gezellig te kletsen met de man van de receptie, klaag een beetje over de jetlag en praat over het weer (dat ze sneeuw hadden afgelopen woensdag). Ik laat mijn gold pas zien van InterContinental (die al verlopen is …) en hij geeft aan dat hij ons een upgrade geeft naar een Superior kamer. Ik klets nog een beetje door en vraag of hij ons niet toevallig naar de Executive Floor kan krijgen. Hij kijkt even en zegt zachtjes dat hij dat wel regelt ;-) ! MOOI !!!
Vincent komt er net aanlopen en gelooft het haast niet. Voor $ 60 dus een kamer in InterContinental plus ook nog eens gratis ontbijt en drinken hele dag door. De receptionist geeft ook aan dat er pakjes zijn bij de conciërge, door Leonie op VJ zijn naam naar het hotel laten sturen. We vragen bij de conciërge of die dat gelijk bij onze spullen op de kar kan meenemen. De man gaat even de pakjes halen en komt met een hele stapel pakketten terug ! Haha !! Goed gedaan Leonie ;-) ! We vragen gelijk of hij kan reserveren om 17uur bij Fogo de Chao, een Mexicaans steakhouse, wat nummer 4 staat in Zagat.
We mogen naar de bovenste verdieping van het hotel, die je alleen op kan als je je pasje door een scanner haalt. De man met de kar volgt ons, zet alle spullen netjes in de kamer en we geven hem een goede tip. We hebben een prachtige kamer met 2 grote bedden, aparte stoel / tafel en een groot bureau. Badkamer ziet er ook prima uit en we kijken uit op Galleria, het grote shopping complex. Dit is allemaal prima !
We besluiten eerst even de lounge in te gaan. Hier staan wat kleine hapjes (om 17uur happy hour, maar dan zijn we al weg) en blikjes drinken. Ziet er relaxed uit en je hebt een prachtig uitzicht op Downtown Houston. Vincent belt even met Leonie, terwijl ik de lounge even bekijk en wat blikjes meeneem voor op de kamer.
Om 16:30 zijn we terug op de kamer, we duiken allebei nog even achter het internet, sturen wat emails en om 16:50 gaan we op weg naar het steakhouse, ietsje te laat dus. We lopen naar beneden door de lobby, en we zien dat er flink gewerkt wordt aan een groot feest vanavond. Blijkbaar van Apache, ja, de helikopters. Met optredens, uitgebreide buffetten. Maar goed, VJ dacht dat hij wel zo naar de parkeergarage kon lopen, maar we zaten dus niet goed hier. Wij weer terug en kleine trap op en hoek. Daar zou het moeten zijn, want VJ zag een lift, we namen die naar beneden en … stonden weer bij de voorbereidingen voor de party !!! HAHA !! Hard gelachen dus. Weer de trap op en een stukje verder lopen, waar we inderdaad de parkeergarage inliepen en verdieping per verdieping omhoog gingen, omdat VJ vergeten was waar hij geparkeerd had ….
Maar goed, om 17:00 zaten we dan toch in de auto en konden we op weg. Maar het was, zelfs op de binnendoor weg, vrij druk. Het zou 10 minuutjes rijden zijn, maar we deden er toch wel 20 minuten over door de drukte. Maar gelukkig zagen we het restaurant al snel zitten. We konden zo naar binnen en kregen gelijk een tafel achteraan in een hoekje. Het was vrij rustig, zou het door de economie komen ? We kregen uitleg, we mochten naar de saladebar en we kregen een soort bierviltje, aan de ene kant rood en aan de andere kant groen, ‘net als een stoplicht’. Als het op rood ligt, komen ze niet langs, als je het op groen draait, komen ze langs met verschillende soorten vlees.
We besloten eerst de saladebar te bezoeken, zag er heerlijk uit met salades, ook apart tomaat en mozarella. Toen onze kaart maar eens op groen gedraaid, en toen kwamen verschillende mannetjes met allemaal verschillende soorten vlees, zoals filet mignon, verschillende stukken sirloin (top, bottom, etc), varkenshaas, lam, spareribs, etc. Snel weer het bordje op rood en eten. Wat was dat VERSCHRIKKELIJK lekker zeg. Ze snijden het af en je krijgt een soort tangetje om het aan te pakken. Vincent was ook erg blij met het voorgerecht (weet niet wat het was, maar het zag er niet uit …..)
En het gaat hard, we krijgen ook wat voorgerechten erbij en het vlees blijft maar komen. Ook wordt het al snel vrij druk in de zaak; sterker nog, het lijkt wel helemaal vol te zitten inmiddels. Maar het vlees blijft maar komen en het is echt superlekker. Op een gegeven moment draai ik weer even naar groen en uit alle hoeken en gaten kwamen ze met vlees op me af, VJ kwam niet meer bij ! We bestelden nog even apart als laatste een stuk filet mignon en toen zaten we bomvol …. Of we nog even de dessert kaart wilden; nou nee, bedankt … Vincent nam nog een dubbele espresso na, en toen wilden we op pad.
We kregen de rekening (je betaalt een vast bedrag voor onbeperkt eten van $ 48.50) en om 18:30 liepen we richting uitgang. En het zat dus flink vol, maar toen we bij de ingang kwamen, stonden er gigantische rijen om naar binnen te komen; echt superdruk !
Volgens google maps zou het ongeveer 30 minuten naar de outlet zijn. En omdat we juist nog even iets wilden doen (anders zouden we waarschijnlijk op bed in slaap vallen), vonden we dat toch wel een goed idee. Dit keer ging ik rijden en ging VJ de weg bekijken. Het was nog steeds superdruk onderweg. We zouden eigenlijk via de tolweg moeten, maar hij zag een weg parallel die geen tol was. Vooruit dan maar, helaas bleek de weg veel stopwegen te hebben en deden we uiteindelijk ongeveer een uur over de totale rit ….
Maar, eerlijk is eerlijk, het was een prachtige rit, midden door een wat luxere woonwijk en overal waren de huizen al helemaal in kerstsfeer versierd, binnen en buiten. En aangezien het al flink donker was, was dit echt een prachtig gezicht. Dus is absoluut de moeite waard geweest !
De Houston Premium Outlets zijn net als de meeste outlets in de US, alles ziet er prachtig uit en in dit geval was het ook nog eens redelijk rustig. We hebben in een uurtje op ons gemakje wat rondgekeken. Er zijn echt superveel extra aanbiedingen vanwege de ‘holiday season’, dus het is wel erg goedkoop. Ik koop bij Nike wat golfspullen, ongeveer 50% afgeprijsd, maar nu op alles extra 30% en daarnaast, bij besteding van meer dan $ 75 ook nog eens 20% over alles …. Een koopje dus !
Maar inmiddels zijn we vrij moe geworden en het zou 30 minuten rijden zijn, dus we besluiten om 20:30 lekker terug te gaan naar het hotel om te gaan slapen. Op dit tijdstip van de dag is het in ieder geval erg rustig op de weg en we doen er inderdaad precies 30 minuten over. Dat betekent dat we nog wel een keer teruggaan.
We gaan gelijk naar de kamer, terwijl we zien dat in het hotel het feest in volle gang is. Maar voor ons gaat het lichtje uit. We gaan naar de kamer en vallen allebei gelijk in slaap, zo rond 21:15. Heerlijk ;-) !
Het vertrek en de vlucht - Deel 1
Vanmorgen om 6:15 maakte Vincent mij wakker, hij had al gedoucht en de taxi zou om 6:45 voorstaan. Ik dus ook snel de douche in en om 6:40 waren we beide helemaal klaar. Met de lift naar beneden en daar stond keurig de taxi te wachten. Binnen 15 minuten waren we op Schiphol (en 35 euro verder; taxi’s zijn toch duur hier in NL ….) en konden we inchecken. Helaas is alle ingevoerde informatie op internet verdwenen, dus weer de gegevens invoeren, adres hotel, etc. Maar de stoelnummers stonden gelukkig wel in het systeem.
Dit ging allemaal vlotjes en toen besloten om de nieuwe Privium lounge eens van binnen te bekijken. Vincent kon met mij mee op een gast-voucher. Was nog wel een stuk lopen, omdat we in hal 3 moesten inchecken en de Privium lounge zit tussen hal 1 en 2 in. Maar goed, ik was wel benieuwd. Het is inderdaad een verfrissende lounge, mooi opgezet. Maar in werkelijkheid valt het toch iets tegen ten opzichte van de foto’s en previews. Misschien de verwachtingen iets te hoog gespannen ? Maar we kunnen er prima ontbijten met croissantjes en chocolade-broodjes (net Disneyland Parijs).
Na een half uurtje houden we het voor gezien en gaan we door de douane. Er staat een rij, maar met mijn Privium ben ik zo binnen. Vincent dacht ook slim te doen; hij kon met zijn KLM Gold pas bij Schengen landen door de Privium ingang. Dit ging inderdaad soepel, maar hij had even niet bedacht dat hij daar dan gelijk door de controle moest ;-) ! En daarna nog binnendoor met paspoortcontrole naar de internationale vertrekhal. Dat kostte dus iets meer tijd ! Haha !
Goed, we hebben nog wat winkeltjes bekeken en liepen daarna terug naar onze vertrekhal. Onderweg kwamen we nog langs het casino en VJ wilde nog wel even gokken. Ik vind het ook mooi, dus naar binnen maar. Er waren 2 blackjack tafels open, dus even 100 euro gepind en allebei 50 euro ingezet. We speelden samen, dus winst en verlies zouden we samen delen. Bij VJ ging het lekker, die had al snel wat winst, bij mij wat minder maar uiteindelijk ook redelijk. Na een minuut of 10 spelen had VJ 40euro winst en stond ik quitte. We besloten om onze winst te pakken, allebei 20 euro dus. En ook nog eens leuk gespeeld.
Inmiddels was het 8:10 en we moesten een uur van te voren aanwezig zijn. Dus we zijn nog even de KLM lounge ingegaan. Die bleek compleet vernieuwd te zijn, net als bij de Europese vluchten. Mooi dus, maar toch vrij druk. We namen even rustig wat te drinken en om 8:40 zijn we richting de gate gelopen.
Daar bleek dat de gate om 8:00 al open was gegaan en bijna iedereen was dus al binnen. We kregen wel gelijk de security check (met vragen) en we werden flink onder handen genomen. Waarom gaan jullie een weekend naar Houston ? Waarom zo kort ? Waarom niet naar Las Vegas ? Waar werken jullie, hebben jullie geen vrouw en kinderen ? Etc etc. Ze vertrouwden niet helemaal dat we samen een kort weekendje weggingen. Maar goed, uiteindelijk mochten we gewoon door de controle uiteraard.
Ik werd nog even flink getest (handmatige fouilleren) en ook mijn trolley moest nog een keer door de scanner en werd ook helemaal handmatig doorzocht. Het bleek de 2 insuline-pennen te zijn; inderdaad vloeistof maar natuurlijk geen probleem. Overigens voor mij de eerste keer dat die eruit gehaald worden ….
Om 9:10 begon het boarden pas en wij mochten als een van de eersten naar binnen. De plekken zijn prima; lekker veel beenruimte en we kunnen ongetwijfeld straks lekker snel het vliegtuig uit. We zitten namelijk in een aparte ruimte achter business class, waar slechts 3 rijen stoelen staan. Ook erg relaxed dus. We vertrekken uiteindelijk rond 10uur, iets later dan de planning. Volgens schema zouden we ongeveer 15minuten te laat landen. We zien het wel; het is toch een lange vlucht van 10uur en 45 minuten ….
We nemen wat te drinken, VJ neemt de maaltijd (chicken or pasta ….) en ik sla over. Ik heb om 10:30 een slaappilletje genomen en probeer dus zo een paar uurtjes te slapen. Toch maar wel even de laptop geopend en de weblog vast wat voorbereid. Ook VJ zit met laptop open wat te werken. Om 11:15 ga ik proberen om wat te slapen … we’ll see !
Maar het pilletje doet prima zijn werking en rond 11:30 slaap ik en om 14:15 word ik pas weer wakker. Bijna 3 uurtjes geslapen, dat lijkt me prima voor deze vlucht. Helpt waarschijnlijk ook wat voor de jetlag. Ik zie dat VJ ook lekker ligt te slapen, dus ik laat hem lekker, al wordt hij rond 14:30 ook wakker. Ik zet de klokken alvast goed, het is nu dus bijna 7:30 Houston tijd (7 uur tijdsverschil). En als ik door het vliegtuig kijk, zie ik wel hier en daar lege stoelen. Niet volledig gevuld dus. We lezen de rest van de vlucht wat en kijken wat films. Het is in ieder geval een lange zit, nog 6 uur te gaan.
Ik kijk een film en verder lees ik veel. Ik heb weer een stapel tijdschriften bij me en daar kom ik precies goed doorheen. Ook Vincent heeft tijdschriften bij zich en daarnaast nog een boek. Ook hij leest veel en zit nog wat achter zijn laptop. Ondanks de lange vlucht, valt het achteraf toch weer erg mee.
Dit ging allemaal vlotjes en toen besloten om de nieuwe Privium lounge eens van binnen te bekijken. Vincent kon met mij mee op een gast-voucher. Was nog wel een stuk lopen, omdat we in hal 3 moesten inchecken en de Privium lounge zit tussen hal 1 en 2 in. Maar goed, ik was wel benieuwd. Het is inderdaad een verfrissende lounge, mooi opgezet. Maar in werkelijkheid valt het toch iets tegen ten opzichte van de foto’s en previews. Misschien de verwachtingen iets te hoog gespannen ? Maar we kunnen er prima ontbijten met croissantjes en chocolade-broodjes (net Disneyland Parijs).
Na een half uurtje houden we het voor gezien en gaan we door de douane. Er staat een rij, maar met mijn Privium ben ik zo binnen. Vincent dacht ook slim te doen; hij kon met zijn KLM Gold pas bij Schengen landen door de Privium ingang. Dit ging inderdaad soepel, maar hij had even niet bedacht dat hij daar dan gelijk door de controle moest ;-) ! En daarna nog binnendoor met paspoortcontrole naar de internationale vertrekhal. Dat kostte dus iets meer tijd ! Haha !
Goed, we hebben nog wat winkeltjes bekeken en liepen daarna terug naar onze vertrekhal. Onderweg kwamen we nog langs het casino en VJ wilde nog wel even gokken. Ik vind het ook mooi, dus naar binnen maar. Er waren 2 blackjack tafels open, dus even 100 euro gepind en allebei 50 euro ingezet. We speelden samen, dus winst en verlies zouden we samen delen. Bij VJ ging het lekker, die had al snel wat winst, bij mij wat minder maar uiteindelijk ook redelijk. Na een minuut of 10 spelen had VJ 40euro winst en stond ik quitte. We besloten om onze winst te pakken, allebei 20 euro dus. En ook nog eens leuk gespeeld.
Inmiddels was het 8:10 en we moesten een uur van te voren aanwezig zijn. Dus we zijn nog even de KLM lounge ingegaan. Die bleek compleet vernieuwd te zijn, net als bij de Europese vluchten. Mooi dus, maar toch vrij druk. We namen even rustig wat te drinken en om 8:40 zijn we richting de gate gelopen.
Daar bleek dat de gate om 8:00 al open was gegaan en bijna iedereen was dus al binnen. We kregen wel gelijk de security check (met vragen) en we werden flink onder handen genomen. Waarom gaan jullie een weekend naar Houston ? Waarom zo kort ? Waarom niet naar Las Vegas ? Waar werken jullie, hebben jullie geen vrouw en kinderen ? Etc etc. Ze vertrouwden niet helemaal dat we samen een kort weekendje weggingen. Maar goed, uiteindelijk mochten we gewoon door de controle uiteraard.
Ik werd nog even flink getest (handmatige fouilleren) en ook mijn trolley moest nog een keer door de scanner en werd ook helemaal handmatig doorzocht. Het bleek de 2 insuline-pennen te zijn; inderdaad vloeistof maar natuurlijk geen probleem. Overigens voor mij de eerste keer dat die eruit gehaald worden ….
Om 9:10 begon het boarden pas en wij mochten als een van de eersten naar binnen. De plekken zijn prima; lekker veel beenruimte en we kunnen ongetwijfeld straks lekker snel het vliegtuig uit. We zitten namelijk in een aparte ruimte achter business class, waar slechts 3 rijen stoelen staan. Ook erg relaxed dus. We vertrekken uiteindelijk rond 10uur, iets later dan de planning. Volgens schema zouden we ongeveer 15minuten te laat landen. We zien het wel; het is toch een lange vlucht van 10uur en 45 minuten ….
We nemen wat te drinken, VJ neemt de maaltijd (chicken or pasta ….) en ik sla over. Ik heb om 10:30 een slaappilletje genomen en probeer dus zo een paar uurtjes te slapen. Toch maar wel even de laptop geopend en de weblog vast wat voorbereid. Ook VJ zit met laptop open wat te werken. Om 11:15 ga ik proberen om wat te slapen … we’ll see !
Maar het pilletje doet prima zijn werking en rond 11:30 slaap ik en om 14:15 word ik pas weer wakker. Bijna 3 uurtjes geslapen, dat lijkt me prima voor deze vlucht. Helpt waarschijnlijk ook wat voor de jetlag. Ik zie dat VJ ook lekker ligt te slapen, dus ik laat hem lekker, al wordt hij rond 14:30 ook wakker. Ik zet de klokken alvast goed, het is nu dus bijna 7:30 Houston tijd (7 uur tijdsverschil). En als ik door het vliegtuig kijk, zie ik wel hier en daar lege stoelen. Niet volledig gevuld dus. We lezen de rest van de vlucht wat en kijken wat films. Het is in ieder geval een lange zit, nog 6 uur te gaan.
Ik kijk een film en verder lees ik veel. Ik heb weer een stapel tijdschriften bij me en daar kom ik precies goed doorheen. Ook Vincent heeft tijdschriften bij zich en daarnaast nog een boek. Ook hij leest veel en zit nog wat achter zijn laptop. Ondanks de lange vlucht, valt het achteraf toch weer erg mee.
Abonneren op:
Posts (Atom)
