maandag 15 december 2008

Downtown Houston

Vanmorgen om 5uur zijn we beide wakker geworden, weer allebei prima geslapen. We doen rustig aan, zitten nog wat achter de email (het is weer maandag, dus emails stromen bij allebei weer binnen). VJ probeert zijn koffer in te pakken, wat tot problemen leidt vanwege zijn aankopen en de pakketjes die Leonie had laten bezorgen. Ik denk dat ik wat kofferruimte beschikbaar zal moeten stellen …..



Om 7uur gaan we ontbijten en dat smaakt weer prima. Vervolgens lopen we rustig richting de Jamba Juice voor een laatste vitamine shot. Gisterenmiddag bestelde VJ een kleine (voor mij) en medium voor zichzelf. Waarop hij dus twee kleine kreeg (dat stond uiteindelijk ook op de bon, dus hij liet het maar zo). Vanmorgen bestelden we allebei een medium, met precies dezelfde ingrediënten. Dit gingen ze alleen in twee etappes klaarmaken. Dat is op zich al niet heel efficiënt natuurlijk, maar vooruit. Daarna gaan ze dus met die van mij aan de slag, tenminste dat dachten we, maar uiteindelijk gooit ze het in een large beker. Dat zal dus wel niet voor ons zijn, maar wel dus ! We lachen er maar om. Sterker nog, ze heeft nog over en die gooit ze nog in een kleine beker en die krijgen we ook mee. Nou ja, prima, want het smaakt weer erg goed.

Om 8:15 zijn we weer in het hotel, waar we nog even met de conciërge overleggen over het parkeren in Downtown en wat we nog kunnen doen. Daarna nog even de boardingspassen laten printen en om 8:30 zijn we weer op de kamer. We werken weer wat email weg en pakken daarna onze laatste spullen in. Om 9:30 laten we onze koffers ophalen en gaan we zelf de auto halen.

We checken uit en blijkt dat we gratis mochten internetten, ondanks dat we steeds moesten betalen, omdat we op de executive floor zaten. Dat is ook nog eens mooi meegenomen. We rijden naar Downtown en zijn hier binnen een half uurtje. We hadden besloten om bij het restaurant te parkeren, zodat we daarna gelijk door konden rijden. Volgens de conciërge was alles daarvandaan prima te lopen.

Het restaurant blijkt om de hoek van Minute Maid Park te zitten, het stadion van de Houston Astro’s (baseball). Het barst er dus van de parkeerplekken in de omgeving. We parkeren achter het restaurant en blijken op een aparte manier te moeten betalen. We staan op plek op 10 en komen bij een groot bord uit. Hier staat dat we $ 3 moeten betalen voor de hele dag. Dit moeten we doen door $ 1 biljetten klein te vouwen (er staat precies hoe), in de gleuf te stoppen en met een speciaal apparaatje het geld de gleuf in te duwen ! Lijkt wel vooroorlogs, maar het werkt prima ;-) !



Het grappige is, dat je ook langs de straat kan parkeren, en hier zijn de meest nieuwe electronische, op zonne-energie werkende, parkeerapparaten geplaatst. Overigens kost het langs de straat $ 1 per uur, met een maximum van $ 6 per dag. Is wel wat anders dan Rotterdam of Amsterdam ;-) ! We lopen even naar het restaurant, om te kijken of we kunnen reserveren, maar alles is nog dicht.

We besluiten richting het Chase Building te lopen, om te kijken of we daar boven kunnen kijken naar het uitzicht. Het ziet er alleen wel erg mistig uit, dus de vraag is wat we kunnen zien. En als we de auto uit stappen, voelen we ook ineens dat het ERG koud is. Volgens de temperatuur is het ongeveer 12 graden, dat is wel een stuk minder dan de afgelopen dagen. Dus mijn dunne jasje helpt niet veel hier ….

Het is ongeveer een kwartiertje lopen, en onderweg zien we echt niemand. Het is absoluut wat anders dan een New York of Chicago, waar het eigenlijk altijd wel druk is. Afwisselend zien we wat oude gebouwen, die opgeknapt zijn, en wat nieuwere gebouwen. Wat dat betreft wel weer vergelijkbaar met een New York. Alleen het doet veel rustiger en kleiner aan.

Om 10:30 lopen we het Chase gebouw binnen. We vragen of we naar het uitzichtpunt kunnen, en dat is geen probleem. We kunnen gewoon met de lift naar boven, verder niets van een controle of betalen. Omdat ik echt even iets moet eten, vraag ik naar een Starbucks. Die zit beneden in het gebouw en dat doen we dus eerst. Ook nemen we allebei een overheerlijke warme chocomel, want we hebben het goed koud. Gelukkig is het hier binnen wel warm. We zien ook dat we hier beneden in het tunnelsysteem terecht zijn gekomen.

Maar we besluiten eerst naar boven te gaan. De lift brengt je direct naar de 60e verdieping, maar als de deuren opengaan, moeten we hard lachen. We zien echt niets, alleen maar wolken. Er staan een paar borden, waarmee je de gebouwen om je heen kunt identificeren, als je ze tenminste echt zou zien dan ;-) !



VJ bedenkt zich ook ineens dat hij dacht op de deur van het restaurant gezien te hebben dat er alleen lunch op vrijdag geserveerd wordt. Ik besluit maar even te bellen, en inderdaad zijn ze gewoon gesloten vandaag met lunch …. Dat is balen, want het zag er goed uit. We zoeken even op internet naar andere goede steakhouses, maar er zijn er veel gesloten voor de lunch. We eindigen uiteindelijk bij het Strip House, een restaurant wat in New York ook een goede score heeft. Hier heeft het 24 punten volgens Zagat, zeker niet slecht dus. Hier reserveren we dan voor 14uur vanmiddag.

Vervolgens gaan we het tunnelsysteem in. En dat is echt een hele mooie vinding. Bijna alle belangrijke gebouwen hier in Downtown zijn met elkaar verbonden met dit systeem. Het is net of je door de metro-gangen van New York loopt. Overal zitten winkeltjes en (met name) restaurantjes. Hier is het ook een drukste van jewelste; met de kou ‘boven de grond’ besluiten veel mensen gebruik te maken van de tunnels. Het is ook inmiddels 11:30 en je ziet de restaurantjes steeds voller stromen.

Wij besluiten via de tunnel naar City Hall te lopen, waar ook het Houston Visitor Center is. Onderweg, als we in de buurt komen, zien we een groot plakkaat van de City of Houston. Hier laten we iemand nog even een foto maken en lopen daarna verder.



Via de tunnel lopen we City Hall in, maar komen gelijk uit bij een bewaker die ons vreemd aankijkt. Wij weten het ook niet, maar vragen of we hier nog wat kunnen bezichtigen. Nee, hier is niets volgens haar. Vreemd, wat nu te doen ? Kunnen we dan gewoon naar buiten of zo. En ja hoor, er zit ergens een verborgen deurtje, waar we in een klein steegje uitkomen en via een kleine trap buiten op de stoep terecht komen. Apart.

In City Hall zit dus het Visitor Center, maar we moeten door de reguliere ingang naar binnen. Hier worden we gelijk aangeklampt door een oud vrouwtje, dat we echt even een film over Houston moeten zien, duurt maar 10 minuten … OK, doen we wel even. Nou ja, het filmpje stelt niet veel voor en we zitten ook samen met een familie. Veel meer toeristen zie je hier volgens mij niet …. We lopen even het winkeltje rond en gaan daarna weer naar buiten, waar we een foto maken van de grote kerstboom op het plein voor City Hall.



Het is inmiddels bijna 12uur en we zien in de verte het oude Enron gebouw. Hier heb ik veel herinneringen aan, want Enron heeft weer de ondergang van Arthur Andersen ingeluid …. Het Enron gebouw is prachtig, maar blijkt inmiddels door Chevron overgenomen te zijn. We lopen het gebouw in, maar veel kan je er binnen ook niet. We steken de weg over en kunnen in dat gebouw weer het tunnelsysteem in. We besluiten op ons gemak richting het restaurant te gaan lopen, via het tunnelsysteem.

Dat is weer een flinke wandeling, en onderweg komen we de Macy’s tegen. Hier lopen we nog even binnen, maar het is een vrij kleine Macy’s, dus vrij snel zijn we hier weer klaar. Daarna ‘dalen we weer af’ het tunnelsysteem in en lopen verder richting het restaurant. Het restaurant blijkt in een soort kleine mall te liggen. We lopen ook hier nog wat rond, maar het valt een beetje tegen. Het is inmiddels 13:30, dus we besluiten maar te gaan lunchen.

Als we het restaurant binnenlopen, lijkt het ERG rustig. Sterker nog, er is maar 1 tafel bezet ! Het restaurant is ingericht als een stripclub (al ben ik daar natuurlijk nog nooit geweest), alles in het rood, met allerlei foto’s van strippende vrouwen uit de vroege jaren. Een hele aparte indeling dus. En na 15 minuten verlaten de andere gasten ook het restaurant en zitten we hier de rest van de lunch helemaal alleen ;-) !

We bestellen allebei een New York Strip en ook deze smaakte supergoed, net niet zoals de restaurants van gister en eergister, maar absoluut verschrikkelijk lekker ! We nemen ook nog een toetje, een superlekkere crème brulee ! Om 14:45 rekenen we af en dalen weer het tunnelsysteem in. We lopen nog 1 keer naar het Chase Building, want de lucht lijkt wat opgeklaard te zijn.

We nemen de lift weer naar boven, en inderdaad is het uitzicht nu een stuk beter. Niet helemaal geweldig, maar absoluut nog even de moeite waard. We maken nog wat foto’s en om 15uur lopen we weer terug naar onze auto.





Om 15:20 gaan we weer op weg en rijden de rijksweg op. Ik zie dat er een carpool laan is, dus besluit die te nemen. Helaas is dat een vrij aparte hier; deze volgt een compleet eigen weg en biedt heeeeeel weinig mogelijkheden om eraf te gaan. Op een gegeven moment zouden we de afslag naar het vliegveld moeten nemen, maar kan je afslaan naar een soort parkeerplaats. Dat betekent dat we daarna een heel stuk binnendoor moeten, maar goed, weer wat geleerd.

Uiteindelijk gaat het verder prima en rond 15:45 leveren we de auto in bij Alamo. Dat kost letterlijk 1 minuut, dus op weg naar de bus en om 16:00 staan we op het vliegveld. We checken in, geven de koffers af (VJ hoefde ondanks 5kg teveel gelukkig niet bij te betalen) en gaan door de controle. Ik had blijkbaar nog een blikje cola in mijn tas, VJ nog een flesje water … Haha ! Ik moet altijd zo lachen om mensen die dag vergeten, nu zelf erin getrapt.

Maar verder zonder problemen komen we in de terminal, waar we dus precies 3uur voor de vlucht zijn. Ruim op tijd dus en we besluiten dan maar de lounge in te gaan. Daar zitten we allebei wat online, ik werk de weblog bij en om 19:10 gaan we als het goed is de lucht in.

1 opmerking:

Anoniem zei

diaseNOU NOU NOU.... wat een geweldige dagen he... voor herhaling vatbaar????Leuk die ondergrondse gangen. Is in canada ook.!!!!
Welkom terug in Nederland. We zien jullie wel. liefs