Het vertrek en de vlucht - Deel 2

Om precies 13:50 landen we en 5 minuten later kunnen we het vliegtuig al uit. We lopen snel naar de immigratie-dienst en de rijen vallen tegen, ondanks dat we bijna als eerste het vliegtuig uit zijn … Er zijn blijkbaar al wat vliegtuigen net voor ons geland. De rij achter ons neemt ook fors toe, dus het had nog erger gekund. Uiteindelijk moeten we 50 minuten wachten en als wij uiteindelijk aan de beurt zijn (mogen natuurlijk niet samen) zijn we er heel vlot door. Ik moet al mijn vingers laten scannen, VJ niet op de een of andere manier.

We lopen naar de koffers, die al naast de band op ons staan te wachten. We lopen vlotjes de terminal uit en buiten komt precies een bus aanrijden om ons naar het verhuurcentrum te brengen. Zoals ik al op het forum gehoord had, is het (net als in Las Vegas) 1 bus voor alle maatschappijen die in 1 groot gebouw zitten. De bus wacht nog een paar minuutjes en dan zijn we om precies 16uur op weg. Het ligt op een klein afstandje rijden, tussen de bossen in. De omgeving is hier best mooi.



Bij Alamo worden we gelijk geholpen, het is erg rustig. We geven onze spullen af en de man achter de balie merkt op dat we een ‘small SUV’ gehuurd hebben, waarop we gelijk antwoorden dat dat prima is. En we moeten er ook wel om lachen, bestaan er ‘small SUVs’ ?! Verder vraagt hij of we nog GPS nodig hebben, maar ook dat slaan we af, ondanks dat ik de TomTom vergeten ben … Daarna krijgen we keurig ons contract en kunnen we tekenen. Geen moeilijke vragen, niets doordrammen, gewoon keurig netjes.

We lopen naar de garage en daar geeft iemand aan dat we naar de SUV rij kunnen lopen en een auto uitzoeken ! Prima, dat was waar we op gehoopt hadden. De rij met SUV’s staat helemaal vol met verschillende modellen; Pointiac, Dodge, Toyota, Jeeps, etc. Ongelooflijk veel keus dus. Onze oog valt gelijk op een mooie donkerblauwe Jeep Grand Cherokee. Na ook even bij een paar andere gekeken te hebben, toch alles hier ingeladen. We zijn helemaal happy ;-) !



Vincent gaat lekker rijden, kan ik met mijn mobiel de weg in de gaten houden. Om 15:15 zijn we dus alweer op weg en het zou ongeveer een half uurtje rijden zijn. Mijn mobiel (google maps plus gps) werkt prima en leidt ons naar de snelweg richting Galleria, het gebied waar ons hotel staat. We rijden eerst een stukje over een tweebaans weg tussen de bomen, wat al snel overgaat in rijkswegen van 6 tot 8 (!!) banen. Het doet een beetje aan LA denken, met een grote ring om Houston heen, maar ook allerlei wegen dwars over en onder elkaar door.





Als we het laatste stuk rijksweg van de ring opdraaien, komen we toch in een file. Het rijdt allemaal best door, maar het is echt ongelooflijk druk. Gelukkig is onze afslag niet ver weg en rond 16uur staan we voor de ingang van het hotel. We vinden het allebei zo heerlijk om weer hier in de US te zijn, lekker te rijden en te genieten van de grootsheid. Daarnaast is het weer ook nog eens prachtig; een lekker zonnetje en 20 graden.



Vincent zet ons voor de lobby af, waar we de spullen laten inladen, terwijl ik ga inchecken en Vincent de auto gaat parkeren. Ik sta even gezellig te kletsen met de man van de receptie, klaag een beetje over de jetlag en praat over het weer (dat ze sneeuw hadden afgelopen woensdag). Ik laat mijn gold pas zien van InterContinental (die al verlopen is …) en hij geeft aan dat hij ons een upgrade geeft naar een Superior kamer. Ik klets nog een beetje door en vraag of hij ons niet toevallig naar de Executive Floor kan krijgen. Hij kijkt even en zegt zachtjes dat hij dat wel regelt ;-) ! MOOI !!!

Vincent komt er net aanlopen en gelooft het haast niet. Voor $ 60 dus een kamer in InterContinental plus ook nog eens gratis ontbijt en drinken hele dag door. De receptionist geeft ook aan dat er pakjes zijn bij de conciërge, door Leonie op VJ zijn naam naar het hotel laten sturen. We vragen bij de conciërge of die dat gelijk bij onze spullen op de kar kan meenemen. De man gaat even de pakjes halen en komt met een hele stapel pakketten terug ! Haha !! Goed gedaan Leonie ;-) ! We vragen gelijk of hij kan reserveren om 17uur bij Fogo de Chao, een Mexicaans steakhouse, wat nummer 4 staat in Zagat.

We mogen naar de bovenste verdieping van het hotel, die je alleen op kan als je je pasje door een scanner haalt. De man met de kar volgt ons, zet alle spullen netjes in de kamer en we geven hem een goede tip. We hebben een prachtige kamer met 2 grote bedden, aparte stoel / tafel en een groot bureau. Badkamer ziet er ook prima uit en we kijken uit op Galleria, het grote shopping complex. Dit is allemaal prima !

We besluiten eerst even de lounge in te gaan. Hier staan wat kleine hapjes (om 17uur happy hour, maar dan zijn we al weg) en blikjes drinken. Ziet er relaxed uit en je hebt een prachtig uitzicht op Downtown Houston. Vincent belt even met Leonie, terwijl ik de lounge even bekijk en wat blikjes meeneem voor op de kamer.





Om 16:30 zijn we terug op de kamer, we duiken allebei nog even achter het internet, sturen wat emails en om 16:50 gaan we op weg naar het steakhouse, ietsje te laat dus. We lopen naar beneden door de lobby, en we zien dat er flink gewerkt wordt aan een groot feest vanavond. Blijkbaar van Apache, ja, de helikopters. Met optredens, uitgebreide buffetten. Maar goed, VJ dacht dat hij wel zo naar de parkeergarage kon lopen, maar we zaten dus niet goed hier. Wij weer terug en kleine trap op en hoek. Daar zou het moeten zijn, want VJ zag een lift, we namen die naar beneden en … stonden weer bij de voorbereidingen voor de party !!! HAHA !! Hard gelachen dus. Weer de trap op en een stukje verder lopen, waar we inderdaad de parkeergarage inliepen en verdieping per verdieping omhoog gingen, omdat VJ vergeten was waar hij geparkeerd had ….

Maar goed, om 17:00 zaten we dan toch in de auto en konden we op weg. Maar het was, zelfs op de binnendoor weg, vrij druk. Het zou 10 minuutjes rijden zijn, maar we deden er toch wel 20 minuten over door de drukte. Maar gelukkig zagen we het restaurant al snel zitten. We konden zo naar binnen en kregen gelijk een tafel achteraan in een hoekje. Het was vrij rustig, zou het door de economie komen ? We kregen uitleg, we mochten naar de saladebar en we kregen een soort bierviltje, aan de ene kant rood en aan de andere kant groen, ‘net als een stoplicht’. Als het op rood ligt, komen ze niet langs, als je het op groen draait, komen ze langs met verschillende soorten vlees.

We besloten eerst de saladebar te bezoeken, zag er heerlijk uit met salades, ook apart tomaat en mozarella. Toen onze kaart maar eens op groen gedraaid, en toen kwamen verschillende mannetjes met allemaal verschillende soorten vlees, zoals filet mignon, verschillende stukken sirloin (top, bottom, etc), varkenshaas, lam, spareribs, etc. Snel weer het bordje op rood en eten. Wat was dat VERSCHRIKKELIJK lekker zeg. Ze snijden het af en je krijgt een soort tangetje om het aan te pakken. Vincent was ook erg blij met het voorgerecht (weet niet wat het was, maar het zag er niet uit …..)





En het gaat hard, we krijgen ook wat voorgerechten erbij en het vlees blijft maar komen. Ook wordt het al snel vrij druk in de zaak; sterker nog, het lijkt wel helemaal vol te zitten inmiddels. Maar het vlees blijft maar komen en het is echt superlekker. Op een gegeven moment draai ik weer even naar groen en uit alle hoeken en gaten kwamen ze met vlees op me af, VJ kwam niet meer bij ! We bestelden nog even apart als laatste een stuk filet mignon en toen zaten we bomvol …. Of we nog even de dessert kaart wilden; nou nee, bedankt … Vincent nam nog een dubbele espresso na, en toen wilden we op pad.

We kregen de rekening (je betaalt een vast bedrag voor onbeperkt eten van $ 48.50) en om 18:30 liepen we richting uitgang. En het zat dus flink vol, maar toen we bij de ingang kwamen, stonden er gigantische rijen om naar binnen te komen; echt superdruk !



Volgens google maps zou het ongeveer 30 minuten naar de outlet zijn. En omdat we juist nog even iets wilden doen (anders zouden we waarschijnlijk op bed in slaap vallen), vonden we dat toch wel een goed idee. Dit keer ging ik rijden en ging VJ de weg bekijken. Het was nog steeds superdruk onderweg. We zouden eigenlijk via de tolweg moeten, maar hij zag een weg parallel die geen tol was. Vooruit dan maar, helaas bleek de weg veel stopwegen te hebben en deden we uiteindelijk ongeveer een uur over de totale rit ….

Maar, eerlijk is eerlijk, het was een prachtige rit, midden door een wat luxere woonwijk en overal waren de huizen al helemaal in kerstsfeer versierd, binnen en buiten. En aangezien het al flink donker was, was dit echt een prachtig gezicht. Dus is absoluut de moeite waard geweest !

De Houston Premium Outlets zijn net als de meeste outlets in de US, alles ziet er prachtig uit en in dit geval was het ook nog eens redelijk rustig. We hebben in een uurtje op ons gemakje wat rondgekeken. Er zijn echt superveel extra aanbiedingen vanwege de ‘holiday season’, dus het is wel erg goedkoop. Ik koop bij Nike wat golfspullen, ongeveer 50% afgeprijsd, maar nu op alles extra 30% en daarnaast, bij besteding van meer dan $ 75 ook nog eens 20% over alles …. Een koopje dus !

Maar inmiddels zijn we vrij moe geworden en het zou 30 minuten rijden zijn, dus we besluiten om 20:30 lekker terug te gaan naar het hotel om te gaan slapen. Op dit tijdstip van de dag is het in ieder geval erg rustig op de weg en we doen er inderdaad precies 30 minuten over. Dat betekent dat we nog wel een keer teruggaan.

We gaan gelijk naar de kamer, terwijl we zien dat in het hotel het feest in volle gang is. Maar voor ons gaat het lichtje uit. We gaan naar de kamer en vallen allebei gelijk in slaap, zo rond 21:15. Heerlijk ;-) !